æji já ...
Mest lítið bara ... ekkert merkilegt svo sem.
Er búin að vera að vinna alla helgina og er að fara að vinna á morgun. Fæ svo frí í einn dag og vinn svo mið og fim og svo er ég HÆTT! Mikið óskaplega verður það ljómandi fínt. Mig er farið að langa til að gera svo margt annað en að vinna. Mig langar bara að vera að skipuleggja. Skipuleggja og raða. Það hljómar skemmtilega. Er búin að þvo eina þvottavél af fötum og nú þarf bara að strauja og raða. Mig vantar líka eiginlega kommóðu til að setja fötin í. Það hlýtur að birtast hérna kommóða áður en ég veit af.
en já. Júpíter hefur það gott eftir því sem ég best veit. Hann virðist þó ennþá sitja sem fastast. Það verður gerð tilraun til að snúa honum á föstudaginn en þangað til reyni ég bara að segja honum að snúa sér við og skríð reglulega um á fjórum fótum til að hvetja hann áfram.
Jámm verslunarmannhelgin er algjörlega að fara fram hjá mér. Einu merkin sem ég er búin að sjá voru þegar ég var að fara í vinnuna í gærmorgun. Þá lá áfengisdauður maður/strákur undir póstkössunum í andyrinu. Þegar ég opnaði hurðina á hann og klofaði yir hann lét hann rifa í augun og mér fannst ég sjá að hann hugsaði:"shitt fokk .. hvar er ég ... ónei". Þá var ég fegin að vera bara heiðarlega ólétta konan á leið í vinnuna.
yfir

Nú er ég allt í einu farin að skilja hvernig gamalmennum líður. Eitt sem ég hef fram yfir gamalmennin er að ég sé fram á að þetta ástand mun taka enda og að öllum líkindum mun ég lifa til að segja frá því.
Ég hlakka til þegar ég get staðið upp án vandræða.
Ég hlakka til þegar ég get sest niður án vandræða ;)
Ég hlakka til þegar ég get snúið mér í rúminu án þess að vakna.
Ég hlakka til þegar ég get legið á sömu hliðinni í smástund án þess að fá verk einhvers staðar.
Ég hlakka til þegar ég get sofið heila nótt án þess að fara á klósettið.
Ég hlakka til þegar ég get misst hluti í gólfið án þess að kvíða fyrir því að taka þá upp.
Ég hlakka til þegar ég hætti að sulla endalaust niður á mig.
Ég hlakka til að geta borðað ógeðslega mikið af snakki og skola því niður með kóki án þess að vakna daginn eftir eins og uppblásin blaðra.
Ég hlakka til að fara í gallabuxur (hvenær sem það mun gerast!)
Ég hlakka til að eiga föt til skiptana.
Og ég hlakka ótrúlega mikið til að sjá þessa manneskju sem buslar þarna inní mér. Hlakka til að sjá hvernig hann/hún lítur út.
Hlakka til að kynnast Júpíter.

Hef nú aldeilis ljómandi fínt. Ligg í sófanum heima hjá mér í fínu íbúðinni að hanga í tölvunni með fínu adsl tengingunni. Þetta er allt saman alveg ljómandi notalegt. Ég er bín að fara í Ieka og versla frá mér allt vit og nú er íbúðin mun notalegri. Ég keypti m.a. 10 kertastjaka svo það ætti ekki að væsa um mig.
Í augnablikinu er ég að bíða eftir að þvottavélin klári svo ég geti sett í þurrkarann svo þarf ég að fara út og sinna hinum ýmsu erindum. Mér finnst bara svo gott að vera hérna að ég nenni ekkert að fara út. Mér finnst ég endalaust geta verið hér að dunda mér við að gera fínna.
Það er dálítið erfitt að liggja svona með tölvuna. Bumban hristist til að frá og ég held að Júpíter sé að reyna að segja mér að hann vilji ekki hafa svona tæki ofan á sér.
Annars hef ég það bara fínt og Júpíter líka eftir því sem ég best veit. Ég verð þó stöðugt óléttari. Farin að vagga og labba undarlega og svona.
Í þessari stórkostlegu nýju íbúð er baðkar sem ég elska ótrúlega mikið. Það er svo langt síðan ég hef átt baðkar að ég var alveg búin að gleyma hvað það er gott að liggja í baði tímunum saman og gera ekki neitt. Verst hvað það er erfitt að koma sér uppúr því.
Jæja þvottur kallar

Í gær mætti ég í vinnuna klukkan 16:00. Ég ákvað að byrja á því að kíkja á emilinn minn. Þar beið mín sérlega glæsilegur emill, í honum stóð:

Þú hefur fengið úthlutað íbúð á stúdentagörðum.
Fjölskylduíbúð 105 á 1.Hæð, Eggertsgata 2 ( Hjónagarðar );
Leigutímabilið er frá 2005-07-01 til 2005-08-31

Ég náttúrulega missti vitið af gleði. JESS!!!!!!! Nú get ég farið að flytja og gera allt sem mig langar að gera. Ég get farið að undirbúa komu Júpíters í þennan heim. Ég get farið að kaupa og raða og og og.... bara allt. Hengja upp myndir og ... úff þetta er svo spennandi.
Nú þarf ég ekki að hafa áhyggjur af neinu. Ég er frjáls. Verst að það er heil vika þangað til. Ég veit ekki alveg hvernig ég á að lifa það af. Og þó, það er svo langt síðan ég byrjaði að telja vikur. Þarf að bíða í 9 í viðbót eftir Júpíter. Ætti kannski að lifa af eina viku í bið eftir íbúð...
Ég var svo spennt yfir þessu að ég rauk strax í dag á skrifstofur stúdentagarða til að skrifa undir leigusamninginn. Enn og aftur JESSSS!!!!
Já, mér finnst Júpíter vera ágætis "vinnuheiti" a ljúflinginn.

Nú er ég ekki glöð.
Ég var búin að skrifa sérlega rómantíska færslu um hvað það er notalegt að vera í sveitinni og hversu mikið allt blómstrar og bla og bla...
svo ýtti ég á publish og færslan hvarf. Svo nú sit ég eftir með sárt enni og er að hugsa um að fara bara að sofa ... huh

jahá ...
Í gær fór ég í sakleysi mínu í strætó. Þegar ég kom inní vagninn leit ég úrvalið af sætum og valdi mér svo eitt sem mér þótti nokkuð gott. Ekkert of nálægt parinu sem leit út fyri að vera geðveikt. Þau sátu þarna tvö dálítið ólukkuleg(minntu mig á mæðginin sem dv segir vera verstu nágranna í heimi, þessi sem vilja bara búa saman alltaf). Jæja ég bara sat þarna í sakleysi mínu og beið þess að vagninn nálgaðist heilsugæslustöðina á Seltjarnarnesi. Svo ýtir ógæfufólkið á bjölluna og þau ætluðu greinilega að fara út á sama stað og ég. Rétt áður en við komum á stoppistöðina stóð konan upp, virtist vera á leið að dyrunum, en nei nei, hún gekk til mín, sneri sér að mér og SPARKAÐI í mig!!!!!!!! jább, hún sparkaði í mig. Ekkert fast eða neitt svoleiðis en mér er alveg sama. HÚN SPARKAÐI Í MIG!!! Bara svona eins og ekkert væri sjálfsagðara. Svo bara sneri hún sér við og beið eftir því að vagninn stoppaði!!! Ég var svo hissa að ég átti bara ekki til orð. Vinna mín með fólki með einhverfu hefur kennt mér að sýna ekki viðbrögð við svona löguðu og ég bara gerði það sem reynslan sagði mér, nákvæmlega ekki neitt. Þau voru náttúrulega að fara út á sama stað og ég, og ég var alveg skíthrædd um að konan ætlaði hreinlega að drepa mig. Ég var meira að segja farin að sjá fyrir mér mínar síðustu stundir. Ég sá mér þann kost vænstan að labba bara rosalega hratt á heilsugæslustöðina og vona að þau væru ekki að fara þangað. En að sjálfsögðu urðu vonir mínar að engu, þau voru líka að fara þangað. Maðurinn með eina hækju þannig að það heyriðist svona klikk,klikk hljóð þegar hann labbaði ... oj mér fannst þetta svo hryllingmyndalegt og ég var ógeðslega hrædd. Svo þurfti ég að sjálfsögðu að bíða í smástund eftir að röðin kæmi að mér og á meðan hlustaði ég á konuna æpa útí lofið:"þroskaheft, mella" á milli þess sem hún flautaði á karlmenn sem henni þóttu föngulegir. Ég komst við illan leik inn til ljósunnar minnar og þurfti að stija þar í dágóða stund áður en ég gat talist vera róleg.
jahá, þetta er eiginlega bara með því fáránlegasta sem ég hef lent í.
Kannski ætti ég að hringja í DV : Sparkað í ófríska konu í strætó!! :)

jæja...
Sit heima og skemmti mér alls ekki yfir leiðinlegri bíómynd í sjónvarpinu. Ógisslega gaman. Þó það sé gult merki í horninu þá er myndin ekkert krassandi. Ég er stödd í vítahring heimahangs. Var skipað að taka lífinu með ró eftir að blóðþrýstingurinn minn fór að hækka grunsamlega mikið. Á að gera sem minnst en samt má ég alveg gera smá. Má til dæmis fara í heimsóknir og sund en ég á að taka strætó og ekki labba of langt í strætóinn. Ég má líka bara hanga í heita pottinum en ekki synda(það er nú svo sem í lagi). Vinna er algjört bannorð í bili. Já, ég er núna hálfgildis aumingi. Voðalega hressandi. Eða kannski ekki.
Las grein í Birtu áðan um að einhverja rannsókn sem segir að dökkt súkkulaði lækki blóðþrýsting. Ég ætla að fara í búð á morgun og kaupa svoleiðis og sitja svo heima og vera feit og borða súkkulaði á milli þess sem ég spóka mig í sundi :) æji þetta er nú samt dálítið leiðinlegt. Við skulum nú samt vona að þetta lagist allt saman. Það hlýtur að gera það. Ekki dugir af drepast úr áhyggjum af of háum blóðþrýsting, þá fyrst verður þetta slæmt.
Lífið virðist sem betur fer ekki finna mikið fyrir þessum veikindum mínum þar sem það kúrir í myrkrinu og dundar sér við að stækka. Það sparkar reglulega og þá sérstaklega í hægri síðuna á mér. Mér finnst ósköp notalegt að liggja með hendurnar á bumbunni og finna hreyfingarnar í lófunum. Eins finnst mér gaman að horfa á magann bylgjast og hreyfast til. Þetta er náttúrulega allt alveg stórmerkilegt.

Annars fór ég í ekki síður merkilega útrskriftarveislu í gær, hjá henni Elínu Lóu frænku minni. Það var óskapæega gaman. Hitti fullt af fólki sem ég hef ekki hitt í lengri tíma, suma jafnvel aldrei. Veitingarnar voru líka með besta móti og ég át á mig gat að sjálfsögðu. Gott að vera með afsökun fyrir ofáti. Já þetta var mjög skemmtileg veisla, full af skemmtilegu fólki.
Nú er ég komin með náladofa í vinstri sköflung svo ég ætla að breyta um stellingu.

Ég horfði á Opruh ræða við konur útum allann heima áðan. Hef svo til aldrei horft á Opruh áður. Þrufti ekki að hugsa mig lengi um til að komast að því að mér finnst Oprah Winfrey vera drasl. Henni tókst að láta öll viðtölin snúast um sjálfa sig og hvað hún mundi gera og hvað allar amerískar konur eru heppnar að búa í Ameríku. Fuss og svei!!! Hún bara greip framí og konurnar sem voru í viðtölunum áttu fullt í fangi með að klára setningarnar sínar. Svo fannst mér uppfjöllunin um Sádí Arabíu vera algjört rugl. Eina sem var minnst á var einhver ein kona sem var lamin í klessu af manninum sínum. Hvernig getur þetta hjálpað okkur að kynnast lífi fólks í öðrum löndum?!? Þetta ýtir bara undir fordóma. Ég varð bara reið við að horfa á þetta. Það eina sem mér fannst í lagi voru konurnar sem komu frá Ísrael og Palestínu. Þær virtust vera að reyna að tala raunhæft um ástandið. Annars fannst mér Svanhildur standa sig mjög vel, þá sjaldan sem hún fékk að segja eitthvað.
Annað algjörlega óskiljanlegt í Mörtu-heimi. Hvernig fór Eva að því að vinna Yaya í ANTM?!?! Ég hélt með Yaya og mér fannst hún miklu meira hip og kúl. Það var örugglega af því að Yaya þótti hafa dansað of mikið .... :)

Í fréttunum áðan var gömul kona. Hún sagðist prjóna mjög mikið. Nema á sunnudögum. Einu sinni dreymdi hana mann sem hafði drukknað. Hann hafði verið á bát sem hvolfdi og var sá eini sem bjargaðist ekki. Í draumnum sagði hann að það væri líklegast vegna þess að hann var í sokkum sem voru prjónaðir á sunnudegi. Gamla konan ákvað að storka ekki örlögunum og hefur ekki pjónað á sunnudögum eftir þennan draum.
Þar hafiði það.

Hressandi og skemmtilegt.
Ég skellti mér út á lífið í gær. Fór meira að segja í pils og allt. Ég skellti mér að sjálfsögðu á Sirkús og sat í 3 tíma. Eftir þriggja tíma setu, 3 maltflöskur og að minnska kosti 3 klósettferðir ákvað ég að yfirgefa samkvæmið og halda heim á leið. Það var nú samt gaman á meðan á því stóð. Hitti skemmtilegt fólk, spallaði og flissaði. Einhverjir óprúttnir aðilar ákváðu að taka af mér myndir og ég ákvað að verja rétt minn til einkalífs og heimtaði að myndinni yrði eytt. Það var samþykkt með öllum greiddum atkvæðum og ég hætti að rífast.
Það er stundum erfitt að búa í samfélagi með öllum þessum ofvirku hormónum.
Í dag er ég búin að halda frídag verkalýðsins hátíðlegan og gera ekki neitt.
Til hamingju með daginn!
Helvítis blogspot.... Núna mega allir giska á hvenær ég skrifaði þetta blogg!!!
dauði og ömurð :) nei nei þetta verður nú alltí lagi. Þetta er allt saman ágætt og Ísafjörður á morgun og ég er skræfa.

Á föstudaginn komst ég að því að það væri tími til kominn að koma sér úr soranum í Reykjavík og skella sér í Mývatnssveitina. Ég meira að segja tók á honum stóra mínum og ferðaðist með flugvél. Þeir sem þekkja mig vita að ég þjáist af flughræðslu á mjög háu stigi. Þess vegna var ég mjög ánægð þegar ég sá Sonju í innrituninni, ég réðst á hana og bað um að fá að sitja við hlið hennar í þessari hættuför. Það fór nú ekki betur en svo að þegar flugvélina byrjaði að hreyfast örlítið á miðri leið þá tapaði ég allri skynsamlegri hugsun og sneri mér vælandi að flugfreyunni og fékk að sitja hjá henni það sem eftir var leiðarinnar. Þuríður var svo indæl að sækja mig á flugvöllinn. Mikið var ég ánægð að sjá hana þegar ég kom, skjálfandi á beinunum, úr flugvélinni.
Síðan eru liðnir nokkrir dagar og ég er enn í sveitinni. Mikið óskaplega er þetta yndislegt líf. Ég er búin að vera mjög upptekin við að gera voðalega lítið. Ég er búin að lesa tvær bækur, fara tvisvar í lónið, tala við heimilisfólk og kíkja í heimsókn í Reynihlíð. Jú, ég er líka búin að fara nokkrum sinnum uppí bíl og skutla barninu á heimilinu hingað og þangað.
Ég ætlaði að fara heim í morgun en að sjálfsögðu hætti ég við. Það endar einhvern vegin alltaf með því að ég stoppa lengur en áætlað er. Núna er stefnan tekin á að fara heim á miðvikudaginn.
Já, það er fátt betra fyrir sálina en að komast uppí sveit og gera ekki neitt.
Svona ykkur til skemmtunar þá sparkar litla lífið óskaplega mikið þessa daganna en enn hefur enginn fengið að njóta sælunnar nema ég sjálf.

já já.
Það sem ég hugsa helst um á mun frekar heima á barnalandi heldur en hér. Það virðist óttalega lítið gerast í mínu lífi nema e-ð sem snýr að stækkun bumbu eða verkjum hér og þar. Ég fer ekki á fyllerí og eftir því sem dagarnir líða þá finnst mér barinn alltaf verða viðbjóðslegri og viðbjóðslegri. Skil ekkert í því núna að ég gat verið þarna endalaust. Þarf núorðið stundum að vanda mig við að hlusta á hjalið um þetta blessaða bar-líf. Þetta sem ég virðist vera búin að yfirgefa og ég er algjörlega sátt við það. Stundum kemur þó upp í kollinn á mér smávegis biturð. Bara smá, það er ég alveg viss um. Núna finnst mér það sem ég er að gera vera svo miklu merkilegra en það sem hinir eru að gera. Já, ég er miklu merkilegri en hinir.
Ég verð þó að játa að stundum er erfitt að vera bara einn í liði á móti rest. Ég og hinir.
Núna er ég heima í notalegu mömmuhúsi. Mér var skipað að taka mér veikindafrí yfir helgina. Þrýstingurinn er e-ð aðeins of hár og það er víst ekki gott fyrir mig. Held samt að það verði allt saman komið í lag á mánudaginn. Annars lítur allt bara vel út. Ljósið dafnar og stækkar og ég finn það hreyfast. Þetta er allt saman stórmerkilegt.

Tek það samt fram að það er alltaf, eða næstum því, gaman að hlusta á vini mína tala.

Asnalegt að mér skuli finnast ég vera skyldug til að blogga. Þá finnst mér tilgangur bloggsins vera horfinn. Skálda- og skriftargyðjan virðist hafa yfirgefið mig í bili.
Það gerist nákvæmlega ekki neitt. Jú jú alveg eitthvað. Maginn stækkar og fleira með. Sumarið nálgast. Allt fer að gerast hraðar. Það er eitthvað sem segir mér að tíminn líði hraðar á sumrin.
Jamm og já. Þá er það búið.

Þetta eru nú frekar óspennandi dagar. Rok úti. Fint í gær, gæti verið gaman í kvöld.
Orðin leið á þessum skrifum í bili. enter
Bið að heilsa. enter
:) skila því

Jámm.
Lítið að gerast. Enda held ég að stórviðburðir eigi sér sjaldnast stað í svona góðu veðri. Kannski gerist e-ð spennandi um helgina þegar það verður kalt úti.
Stundum er ég að vinna og stundum er ég í fríi. Er að vinna núna. Hressandi. Vaknaði fyrir 7 í morgun. Það er líka ótrúlega hressandi.
Íbúðin var máluð. Nú er stofan hvít og hitt "rýmið" er undarlega grænt. Ég er ekki frá því að mér hafi líkað karrýguli liturinn betur. En það þýðir víst lítið að fást um það. Ekki nenni ég að mála aftur. Nei nei. Samt get ég ekki sagt að ég hafi málað mikið af þessu. Spilaði popppunkts-spilið í gær. Vissi næstum því ekki neitt en samt vann mitt lið næstum því. Samt ekki.
Jæja búið bless.

Helv.. danskurinn!
Í gær mættum við manni sem enginn bjóst nokkurna tíma við að sjá. Hann var fjári myndarlegur en skapaði mikið uppþot, bæði hjá mér og vinkonum mínum. Ég hljóp fyrir næsta horn en þær hölluðu sér uppað vörubíl og grófu upp myndavélasíma. Það eina sem hafðist samt uppúr því krafsi var að nú höfum við það skjalfest að hann á fallegt arbandsúr :)
Eftir þetta hófst umsátur um heimili hans. Meðan umsátursmenn(konur) rétt skruppu til að sækja myndavél, þá fór maðurinn. Sem betur fer kom hann aftur heim til sín en þá vildi ekki betur til en að aðeins ein manneskja var til að sitja um hann og hún fór í svo mikið fár að þegar hún ætlaði að taka mynd, krjúpandi í felum bak við bíl, þá gat hún ekki kveikt á myndavélinni. Eftir mikið fum og fát tókst manneskjunni að kveikja á vélinni og taka mynd. Þegar farið var að skoða myndina kom í ljós að myndin var af lokaðri hurð.
Við vitum þá allavega núna að hann er til og að hann kemur stundum heim til sín. Við vitum líka hvernig bíl hann á. Kannski myndin komi næst.

Já já.
Sögurnar fara af stað. Skandinavía. Sænskur og spilar á bassa. Já það gæti verið. Hver veit? Múhahahahahahahhaahh..... Mér finnst þetta skemmtilegt. Mér finnst gaman að vera til þessa dagana. Vor í lofti í dag. Það er yndislegt. Yndislegt. Það var líka merkilega mikið af gömlu fólki á Laugaveginum í dag. Allir að labba og njóta lífsins. Það labbaði að mér maður sem sagðist vera frá ABC. Hann sagðist vera að gera sjónvarpsþátt um það hvers vegna bæri minna á skammdegisþunglyndi á Íslandi heldur en í öðrum löndum til dæmis New York. Ég bara hváði og spurði manninn hvurn fjandann hann væri að tala um skammdegi þegar skammdegið væri loksins búið. Hann spurði hvort við værum svona hress vegna þess að við værum víkingar, ég sagði að það væri vegna þess að við borðum svo mikið af pillum og höfum svo mikið af jólaljósum. Annars yppti ég bara öxlum og sagði honum að biðin eftir sumrinu væri löng og ströng en sumarið kemur alltaf að lokum og flestir vita það og eru þess vegna ekki þunglyndir í skammdeginu. Ansi gáfulegt svar þar á ferð. Hnegg.
Þetta endaði svo bara með því að ég benti manninum pent á að það væri vor í loft og þetta mundi allt reddast. Brosti svo fallega og kvaddi.
Viðtalið verður varla til margs nýtilegt nema til að sýna fram á hugsunarleysi landans.
En jæja, Hjálmatónleikar núma 3762 í kvöld.

Í dag gerðist margt og mikið.
Tvær litlar manneskju komu í heiminn. Pínulítil stelpa og aðeins stærri strákur. Það sem mér finnst merkilegast við þetta allt saman er að stelpan átti að fæðast í lok apríl og strákurinn í mars og mæður þeirra eru systur. Lífið hefur alveg sérstakt lag á að koma manni á óvart :)
Ég sá myndir af stelpunni og hún er MJÖG lítil, blessað barnið. Tæknin í dag er samt svo ótrúlega að það þarf varla að hafa áhyggjur af litlu manneskjunni. Hún mun vaxa og dafna og læra að elska lífið.
æji já .. hvað getur maður sagt. Stundum er ekkert að segja.
Yfir

jæja þá eru flest leyndarmál komin út í dagsljósið. Flestir sem eiga að vita eru búnir að fá að heyra fréttirnar frá fyrstu hendi. Ég virðist þó alls ekki vera eins spennt yfir þessu og margir aðrir. Verð þreytt á þessu sama umræðuefni endalaust og endalaususm ráðum frá hinum og þessum sem hafa gert sama hlutinn. Ekki það að það sé ekki gott að fá ráð en stundum verður bara of mikið af því góða. Alltí einu er ég orðin að einhvers konar geymslu og það virðist varða alla hvernig ég hef það og hvað ég borða og hvað ég er yfirleitt að gera í lífinu. En jæja ég held að ég geti lítið gert nema venjast þessu. Fólk er örugglega ekki að fara að hætta að gefa mér þó að ég nöldri yfirr því á á blogginu mínu.
Svo er allt hitt sem truflar mig líka. Truflar mig miklu meira en ég vil viðurkenna. Held samt að maður verði að reyna að sætta sig við hlutina eins og þeir eru. Við sumu er ekkert hægt að gera. Samt leiðinlegt þegar það hittir of nálægt heimili manns.
Árans fjárans og andskotans. Það er leiðinlegt að viðurkenna það en mér líkar ekki jafn vel við sumt fólk og áður. Þegar maður verður fyrir vonbrigðum tekur stundum bara tíma að leyfa þeim að jafna sig. Ég er íslensk og þetta reddast og lagast. Jafnvel gæti farið svo að þetta komi allt með kalda vatninu.
Ég meika ekki að blogga strax um júnitið nema undir yfirskininu "þetta" eða "það". Þið verðið bara að lesa á milli lína og giska.
Góða ferð.

Já þetta var nú bara fín helgi. Sérstaklega laugardagskvöldið. Laugardagskvöldið var eiginlega bara fullkomið. Byrjaði með góðum mat hjá Sunnevu og Heiði svo fórum við á Hjálma. Eftir það lá svo leiðin á Sirkus. Þar dansaði ég frá mér allt vit. Ég held ég hafi líka skemmt mér svona vel því ég var í kjól og fannst ég vera alveg rosa fín. Það var líka mjög gaman að láta kjólinn sveiflast í hringi. Svo var ég líka edrú sem er nú alltaf gaman :)
Í gær fann ég húsmóðurgenið í mér. Ég fór í bónus og þreif íbúðina og bakaði bollur og bauð góður fólki í kaffi. Allt saman alveg voðalega yndislegt.