Næturvakt.
Ætlaði mér aldeilis að hafa það huggulegt ásamt Múbbanum og fleiri gömlum vinum sem hafa ekki sést lengi. Múbbinn festist svo í heyskap og ég á nætuvakt. Átti engu að síður ágætis kvöldstund með sófanum góða og vinum mínum sem sinna erfiðu og krefjandi starfi á bráðavakt í Chicago. Mín vakt er ekki eins hádramatísk.
Mig langar agalega að skrifa margt og mikið. Því miður virðist vera eitthvað fátt um fína drætti í heilabúiniu eins og stendur og engin sérstök vitneskja sem vellur þaðan út.
Kannski ég fari bara að lesa einhvern áhugaverðan fróðleik.
Hils.

Viðbót.
Í nótt er ég búin að skanna barnaland. Ég veit að maður á ekki að gera grín að minni máttar en í skjóli nafnleyndar verð ég bara að gera smá grín að ensku kunnáttu þessarar stúlku sem leitaði sér aðstoðar á beibílandinu:
"Hello i am from Iceland and I don not speak very good English but I am gun a tray :) I by a toy in Iceland from fisher price ,,little people,, and dora explorer and this toy are maid in China 2002-2007. One Dora explorer vas bay in Spain and made 2002 (the small one) and the big one I think in Iceland but I am not sure made 2003. Are something wrong this toy or????? What can I do?? Can I talk to some body in Iceland so I can anther stand this better???? "

Einhver óprúttin aðili var óforskammaðri en ég og snaraði þessu yfir á íslensku. Smá útúrsnúningur en mjög hressandi:"Halló,Ég er frá Íslandi og ég er mafíuforingi sem talar ekki mjög góða ensku, en ég er byssa á bakka.Ég er hjá leikfangi á Íslandi frá Fisher Price, litla fólk og Dóra landkönnuður og þetta leikfang er þjónustustúlka í Kína á árunum 2002-2007.Ein Dóra landkönnuður var strönd á Spáni og náði 2002 (sú litla) og um þá stóru hugsa ég á Íslandi en er ekki viss um að hafi náð 2003.Eru eitthvað að þessu leikfangi eða?????Get ég talað við eitthvað lík á Íslandi svo ég geti anther staðið þetta betur?????"

Ég þurfti að vanda mig svakalega við að halda andliti og missa mig ekki í einhvers konar geðsýkis-svefngalsa hláturskast.
Yfir

Sumum finnst voða leiðinlegt að lenda í úrtaki hjá Gallup. Einhvern vegin hefur mér alltaf fundist það vera voða spennandi. Finnst yfirleitt eins og ég hafi unnið vinning þegar mér er tilkynnt að ég hafi lent í úrtaki. Verð sem sagt voða spennt og æst í að taka þátt.
Þess vegna gat ég ekki afþakkað áðan þegar ég fékk hringingu frá umræddu fyrirtæki. Jafnvel þó ég væri á kaffihúsi með vinkonu minni, góðri vinkonu sem ég hitti sjaldan. Ég hafði í raun ekki tíma en svaraði samt. Í ljós kom að könnunin var um viðhorf til vínbúða.
Einu sinni verslaði ég oft vín. Mér til mikillar furðu komst ég að því að ég man ekki hvenær ég keypti síðast eitthvað í vínbúð. Ég gat ómögulega gert upp við mig hvað mér fannst mikilvægast; viðhorf starfsmanna, næg bílastæði, nálægð við matvörubúð, vöruúrval eða umhverfi verslunar. Var ógurlega mikið að vandræðist með hvernig ég ætti að raða þessu í röð eftir mikilvægi. Spurning um að taka könnunina of hátíðlega?
Eftir allt saman var þetta bara dálítið erfið skoðanakönnun þar sem ég hafði enga skoðun á umræddu máli.
Svo endaði þetta með tekjuspurningum í lokin og þá verð ég alltaf dáldið bitur, enda alltaf í lægsta flokknum.
Yfir

Þið sem áttuð afmæli í dag, til lukku.
Í kvöld borðaði ég grillmat og drakk rosalega mikið af alveg svaðalega góðu kaffi. Kaffi var svo drukkið í ennþá huggulegra eldhúsi í mjög skemmtilegum félagsskap.
Ég er ennþá barnlaus. Ég er ekki að fara að vinna í fyrramálið. Ég nenni ekki að fara út. Ég er svo fullorðins.
Fékk nýtt sjónvarp og er núna að njóta lífsins með fjarstýringu sem hægt er að nota til að hækka og lækka :) úúúú... tækni tækni. Nú eru komnar tvær fjarstýringar á heimilið.
Barnið er enn í útlegð og mamman farin að hlakka mikið til mánudagsins þegar barn verður sótt í sveitina. Frétti í dag að ný bókahilla ömmunnar væri farin að bera þess merki að lítill strákur hafi fengið útrás fyrir listræna hæfileika sína.
Ég hlakka til í fætinum.

Það er gaman að hitta fólk og tala og tala og tala og tala. Fór í einhvern ham á kaffihúsi í dag, talaði og hlustaði mikið. Var þá einhvern vegin komin í gírinn og hef ekkert stoppað síðan. Ég vona að samstarfsfólk mitt sé ekki með varanlegt suð í eyrunum eftir malið í kvöld ;)
Ég er bara að vinna með svo ótrúlega frábæru fólki að það bara er ekki annað hægt en að spjalla mikið þegar tími gefst.
Í dag gafst tími.
Mér finnst deildin sem ég vinn á alveg frábær. Þar er frábært fólk, frábærir stjórnendur og þar af leiðandi alveg frábær mórall. Vel mannað og skemmtilegt. Til dæmis er mjög algengt að fólk mæti aðeins fyrr á vakt til að spjalla. Það finnst mér gaman.
Jább ég er heppin að ég réð mig þarna, ég hefði alveg getað ráðið mig á stað þar sem mannekla er mikil og mikið álag á starfsfólki. Æji ég nenni því ekki aftur alveg strax.
Komst að því í gær að skólinn byrjar 23 ágúst. Ég verð nú að viðurkenna að mér finnst það heldur snemmt. Það tók mig svona 3 tíma að sætta mig við það en núna veit ég að þetta verður gaman.
Samt er ekkert svo gaman að hafa barnið í útlegð á landsbyggðinni. Þó þetta sé ekki langt í burtu eða langur tími þá er dálítið mikið leiðinlegt að hafa hann ekki til að brasa með.
En koma tímar.

Við erum alveg agalega huggulegar.

Barnið er að fara í útlegð á morgun. Af því tilefni voru allar skúffur opnaðar og fötum fleygt í tösku. Tvisvar sinnum hefur barnið fengið sokka pakka að gjöf, hvort pakki innihélt 7 pör af sokkum, merktum vikudögunum. Þegar ég var að pakka niður tókst mér að grafa upp 6 pör af samstæðum sokkum. Þar af tvö pör sem eru ekki hluti af umræddum sokkapökkum.
Hann æfir ekki íþróttir og fer ekki einn í sund.
Hvar eru allir hinir sokkarnir?

Langt síðan ég var síðast á næturvakt. Þetta er bara alltí lagi. Þrátt fyrir að ég hafi eytt deginum í að umturna íbúðinni minni í stað þess að sofa.
En í fyrramálið fer ég heim að sofa, það verður ljúft. Svo hlýt ég einn góðan veðurdag að fá greitt fyrir vaktina. Það verður ennþá betra.
Æji það er ekkert svakalegt að gera núna í bili og ég er að reyna að láta tímann líða. Er búin að skoða allt sem ég get skoðað í svona heiðarlegri tölvu.
Kollegi minn er horfin af kaffistofunni, kannski er hún að vinna... nei þarna kom hún svo ég get haldið áfram að hanga.
Skemmtilegt blogg? nei ég held ekki.
Heimskulegt blogg skrifast á asnalegan tíma. Get ég hjólað heim?
05:21 segir tölvan.

Í dag fékk ég að vera viðstödd þegar settur var gangráður í manneskju. Mér fannst það alveg ógeðslega gaman.
Ég var meira að segja með fiðrildi í maganum og leið einhvern vegin eins og ég væri að horfa á einhverja alveg frábæra bíómynd. Sem betur fer var ég með grímu á andlitinu sem faldi heimskulega "vá" svipinn sem ég var með allann tímann.
Svo var ég með kjánaglott það sem eftir var dags. Mig langaði að hoppa og segja VÁ! Mig langaði líka að fara til sjúklingsins og segja honum hvað aðgerðin hans var frábær. En ég gerði það ekki.
Mig langaði að tala ógeðslega mikið um aðgerðina. Ég reyndi nú samt að halda smá kúli og talaði bara mikið um eitthvað annað.
Jess ég fæ alveg fiðrildi í magann af því að hugsa um þetta. Jæja ég er amk ekki á villigötum í náminu mínu.
Ekki í bili.
En í dag er húsið búið að vera fullt af gestum og ég eldaði mat og allir voru kátir. Reyndar bara örlítð að á slagsmálum og öskrum og einn klemmdi sig pínu. Ég er heldur ekki frá því að einn barnadiskur liggi í grasinu fyrir neðan svalirnar mínar. Svo er líka allt í krömdu grænmeti á svölunum. Tveir enduðu svo daginn sinn sofandi á sitthvorum sófanum, rjóðir í kinnum.
Huggulegt.

Í gær verslaði ég mér hamingju í formi nýrra fata. Nú þarf ég nauðsynlega að eignast fleiri föt svo ég getið notað nýju fötin meira.
Núna sit ég í ljótasta náttslopp í heimi, fersk og endurnærð eftir helgina. Nýbúin að senda hate-mail á þjónustufulltrúann í bankanum.
Kannski kemst ég bráðum í klippingu.

Ein ég sit og sauma ekki.
Það er svo mikið drasl heima hjá mér að ég nenni ekki einu sinni að vera hérna.
Vinnulífið er ótrúlega spes. Mér finnst mjög gaman í vinnunni og ég læri eitthvað nýtt á hverjum degi og ég hugsa að það muni halda svoleiðis áfram út sumarið. Það er svo margt sem ég veit ekki og það er svo gaman. Stundum fer samt pínu í taugarnar á mér hvað ég þarf að spurja mikið. Aumingja fólkið sem sé mig nálgast með spurningu númer 18hundruð á vörunum. Bara þann daginn.
En já .... það er svolítið bras að ná að gera allt sem þarf að gera á daginn. Við hendumst á fætur rúmlega 7 og barnið er mætt á leikskólann kl 7:45. Þá hjóla ég eins hratt og ég get í vinnuna og reyni að vera komin inná deild kl 8:00. Það gengur svona misvel og eins og gefur að skilja er mér oft mjög heitt fyrsta klukkutímann. Ég búin að vinna kl 15:30, þá hjóla ég heim og sæki barnið á leikskólann. Svo þarf að elda mat, taka til og jafnvel stundum versla eða bara hitta fólk. Yfirleitt er bara hægt að gera hluta af verkunum. Þegar barnið er komið í rúm þá leggst ég bara í sófann. Svo sef ég þar eins og gamalmenni þangað til ég fer inní rúm.
Ég vona að ég venjist þessu einhvern tímann og fái meira vökuþol. En á meðan það er að gerast er þvotturinn ekki samanbrotinn, vaskurinn er fullur af uppvaski og það er best að vera annað hvort berfættur (skíta ekki út sokkana) eða í skóm (sama og hinn sviginn).
Ég er ekki nógu skipulögð.
Ég gæti nú alveg drukkið kaffi.

Sumarið var ágætlega planað.
Ég var búin að hugsa mér að hjóla í vinnuna á hverjum degi, borða hollann mat í hádeginu og verða ótrúlega fit í lok sumars. Ég hlakkaði til að fara að vinna á vinnustað þar sem er ekki brauð í hvert mál. Þær væntingar hafa svo sem alveg staðist, það er ekkert mikið um brauð-át.
Á þriðjudaginn borðaði ég bara hollt þangað til ég fann póló kexið í neðstu skúffunni. Ég át svona 10 kex. Ok ég get nú alveg lifað við það.
Á miðvikudaginn kom ein samstarfskona mín með fullann dall af mini nammi. Snickers, mars, caramel og maltersers var á meðal kræsinga. Ég átti bágt með mig og át alveg mörg.
Í gær kom einhver góðhjartaður fyrrverandi sjúklingur með alls kyns tegundir af smákökum og súkkulaði í fallegu bréfi. Auðvitað varð ég að smakka allar tegundirnar.
Í dag er föstudagur og þá koma bakaríiskræsingar í morgunmatnum. Svo var lítið að gera svo ein (flugstjóramamman) bakaði bestu pönnsur í heimi og þeytti rjóma með. Ég stóð mig nú nokkuð vel og borðaði bara 3.
Þess má geta að deildin státar af dýrindis kaffivél. Svona vél sem hellir uppá einn bolla í einu og í hana er einungis sett eðal kaffi. Svo kræsingunum var sporðrennt með góðu cappucino.
Svo sjáum við bara til hvernig ég verð í lok sumars.
Ég hjóla allavega í vinnuna.

Við mæðgin áttum mjög huggulega frídaga saman. Við dunduðum okkur við að hitta fólk og vera saman. Um helgina fórum við í skírn Úlfs Esra. Að sjálfsögðu mjög falleg athöfn og veitingarnar alveg dýrindis. Ég er ennþá að hugsa um hvað allt var gott og hvað mig langar í meira. Það lýsir kannski betur sjúkleika mínum heldur en gæðum veitinganna.
Nú er ég orðin vinnandi kona.
Það var gaman að mæta í vinnuna í morgun. Reyndar leið mér frekar kjánalega þar sem ég vissi ekki alveg hvernig ég átti að vera. Þetta endaði svo allta saman vel enda svo mikið indælisfólk sem ég er að vinna með.
Mér finnst líka gaman að vera í vinnunni og horfa á hina sem eru búnir að læra meira og hugsa um það hvað ég hlakka til þegar ég verð búin að læra meira.
Þá get ég skipulagt, mælt og potað meira.
Ég hlakka ógurlega til að eyða sumrinu þarna og læra fullt fullt fullt. Það verður líka hressandi að fá smá pening, pening sem er ekki yfirdráttur.
Mikið rosalega er huggulegt að þurfa ekki að læra á kvöldin. Ekkert samviskubit.

Jæja..
Prófin loksins búin og ég búin að fagna á sérstaklega viðeigandi hátt. Hitti skemmtilegt fólk og talaði frá mér allt vit. Drakk skot þangað til ég var dofin í munninum og undir lokin fann ég mig drekkandi tequila úr rauðvínsglasi, milli þess sem ég sýndi kunnáttu mína í ólympískum hnefaleikum. Mjög hressandi.
Ég fór meira að segja út í pilsi, með maskara og púður! Mér fannst ég alveg ógeðslega skemmtileg og hress :)
Dálítið spes að sitja núna heima og engar skyldur hvíla á mínum herðum. Ég gæti alveg tekið til en .... bla.. einhver sagði mér að skíturinn fer ekki neitt á meðan ég hangi.
Á mánudaginn grillaði ég líka bóg. Grillaði er kannski of vægt til orða tekið, ég kveikti í bóg, svo mikið að ég þurfti að hafa mig alla við að slökkva í honum. Það komu meira að segja svartir blettir á tréhillurnar á grillinu.
Þarf ég að segja frá því að bógurinn var ekkert sérstaklega góður, sveppirnir voru samt æði. Maísstönglarnir mistókust líka.
Er ég að segja frá þessu?

Barnið kom svo frá pínulitla útlandinu í dag og nú eigum við framundan nokkra daga saman í fríi áður en alvara lífsins hefst og ég styng mér í djúpu laugina í fyrsta skipti á nýjum vinnustað.
Dekraða barnið sefur nú hér í sófanum því mig langar að horfa á hann aðeins lengur en mig langar líka að horfa á sex and the city.

Jæja Marta, þegiðu nú.

Sumt fólk hefur bara áhuga á sínum eigin rassi. Fjasar endalaust um sín vandamál, sína sigra og sitt líf. Spyr kannski eitt auganblik - ertu hress? Maður kemur ekki útúr sér óbrenglaðri setningu því það er gripið frammí og ekkert kemst að nema eitthvað sem gerðist í umræddum rassi.
Ég veit ekki hvort ég nenni að standa í þessu mikið lengur eða hvort mér finnst umræddur rass svona ógurlega merkilegur.
Nei.

Það saxast á blessuð prófin. 3/5 búin og búið að ganga svona ágætlega.
Fyrsta sinn sem ég er með barn í prófum. Það er dáldið erfitt.
Það mundi vera óyfirstíganlegt ef ég ættti ekki svona góða vini sem hjálpa mér. Sumir hjálpa mér með því bjóða Hirti í heimsókn og aðrir hjálpa mér með því að veita mér (okkur) félagsskap þegar ég er ekki að læra. Þið vitið hver þið eruð
Svo þegar allt kemur til alls þá er þessi prófatími búin að vera huggulegur.
Það er gott að eiga góða að.

Ég man þegar ég var minni. Ég sat á stórum steini uppi í brekku undir fjalli. Það var sól og ég var svo ótrúlega sátt við að ég hafði fundið mold sem var akkúrat rétt samsett. Akkúrat nógu blaut og nógu þétt til að búa til kökur. Mér fannst ég vera svo ógurlega heppin að hafa fundið akkúrat þessa mold. Mér fannst moldin vera töframold og ég var eiginlega alveg viss um að álfarnir hefðu gefið mér hana.
Ég man að það var nýtt sumar. Þá var ég ekki í prófum.

Ég er komin með svo mikið ógeð af frumum og öllum þeirra líffærum, göngum, próteinum, himnum, boðberum, jónum og ......
*ríf í hár*

Prófin nálgast.
Ég er loksin byrjuð að lesa fyrir próf. Að sjálfsögðu kemst ég heldur hægt yfir efnið en enn sem komið er er svo langt í próf að ég er nokkuð bjartsýn.
Helgin er búin að vera alveg ljómandi fín og skemmtileg.
Ég var í heimsókn áðan. Í heimsókninni var mér sagt að ástæðan fyrir ástmannsleysi mínu væri sú að ég væri ekki nógu oft varalituð í háhæluðum skóm heima hjá mér. Eins var mér ráðlaggt að fara út að skokka seinnipartinn. Maður veit víst aldrei hvenær stundin kemur og herra draumur bankar uppá með blóm og loforð uppá arminn.
Mér fannst þetta dáldið skemmtilegar ráðlegginar og tók þær mjög hátíðlega. Nú sit ég hér og læri, stífmáluð í kjól. Ég setti kubba undir inniskóna svo þeir virðist háhælaðir.
Enginn hefur bankað enn og kannski er mér óhætt að fara bara að þvo mér í framan.
Fliss.

Að vera mamma er svo ótrúlega mikið allt. Gaman, fyndið, erfitt, rosalegt, kjánalegt, ábyrgðarfullt, þroskandi og .....

Í dag er það búið að vera fyndið. Stubburinn minn er svo fyndinn. Ég er búin að lesa fullt af svona "áður en ég varð mamma þá..." textum en nú verð ég að koma með einn frumsaminn.
Áður en ég varð mamma hafði ég aldrei sagt við neinn:"borðaðu bara seríosið uppúr gólfinu, það er alveg jafn-gott og hitt". :)
Þegar við komum heim áðan fór ég inní stofuálmuna á meðan barnið var að brasast eitthvað í andyrinu. Alltí einu fór ég að heyra eitthvað undarlegt hljóð koma frá baðherberginu. Ég stökk að sjálfsögðu af stað. Það hafði sem betur fer ekkert alvarlegt gerst, elsku englabossinn var bara að sulla í klósettinu.

Jámm.
Allt gengur sinn vanagang. Prófin nálgast á fáránlegum hraða og ég finn engan tíma. Þegar ég hef tíma þá er ég þreytt og vill hvíla mig en þegar ég hef ekki tíma þá ... já hef ég ekki tíma.
Ég kvíði fyrir mörgu og hressleikinn er ekkert að ganga frá mér. Allt of mikið af útgjöldum stefna mína leið. Einhvern vegin virðist það alltaf vera svona. Það kemur allt í bylgjum. Barnið verður veikt og stækkar á dónalegum hraða eða að fötin minnka og skemmst, sjónvarpið bilað, þarf að kaupa þetta og hitt og skuldir hækka og maður sekkur í botnalust fen. Til að geta þetta þarf að fá lánað, svo byrjar maður næsta mánuð á að borga, svo þarf maður að fá aftur lánað til að komast í gegnum þann mánuð.... og svo framvegis. Kannski er karmað að kenna mér að skilja orðið "fátækragildra".
Á ég virkilega að trúa því? Að núna er ég orðin ein af þessum einstæðu mæðrum sem ná ekki endum saman um hver mánaðarmót. Ég er tölfræðin í fréttunum.
Nei það getur ekki verið, það er ekki fátækt á Íslandi.

Æji óttaleg bölsýni er þetta. Þetta fer allt saman einhvern vegin og að öllum líkindum vel.
Ætlaði að koma með eitthvað voða skemmtilegt svona í lokin en það bara kemur ekki.
Læra.

Ekkert venjulegt.
Í gær varð ég vitni að svo miklum dugnaði og svo mikilli fegurð að mér finnst skrýtið að tíminn hafi ekki bara stoppað á meðan.
Í dag fór ég í fyrsta skipti í starfsmannaföt á landspítala. Ég "vann" mína fyrstu verknámsvakt. Það var bara alveg ágætt en mjög mikið að gera og dáldið erfitt að koma sér inní þetta allt saman.
Ég er samt æsispennt fyrir morgundeginum og vona að ég eigi eftir að vita aðeins betur hvað allir eru að gera þá :)
Hils smarta

Helgin var skemmtileg. Hitti gamla vini og nýja. Hressandi bara og bæði betra.
Fór í kringlu og keypti rándýra vinnuskó. Ætlaði að vera hagsýn og kaupa ódýra skó. En einu skórnir sem voru bæði viðunnandi í þægindum og ódýrir voru svo ljótir að ég bara gat það ekki. Ég get ekki hugsað mér að byrja í verknámi á nýjum stað í forljótum skóm. Neibb landspítalinn má ekki halda að ég hafi slæman skó-smekk.
Ég keypti sem sagt dýrustu skóna sem í boði voru. Svo dýrir að í augnablikinu á ég þá ekki einu sinni, heldur herra Glitnir sem er kær vinur minn.
En núna er ég í skónum og mér líður eins og ég gangi á skýjum. Skórnir segjast líka ætla að duga í 30 ár.
Annars braut ég odd af oflæti mínu í gær og hóf áhorf á Grey's anatomy á netinu. Veit ekki hvort ég á að tala eitthvað meira um það, hálf skammarlegt að sóa svona miklum tíma að góna.
En jæja..nú er ég búin að prenta út, taka til, hafa til dót fyrir morgundaginn og búa til nesti.
Hils.

Í morgun átti ég að mæta í verklega lífeðlisfræði kl 8. Ég valdi sjálf þennan tíma og skildi ekkert í sjálfri mér þegar ég vaknaði í morgun, hvað var ég eiginlega að hugsa?
Barninu var hent á lappir og á leikskólann og ég hljóp af stað uppí Læknagarð. Fyrir þá sem ekki vita þá er læknagarður staðsettur á svipuðuðm slóðum og BSÍ, samt í aðeins meiri fjarlægð, séð heiman frá mér.
Nú jæja ég mætti þangað kl 8:15 og finn hvergi stofuna. Leita og leita og nei engin stofa merkt vefjafræði. Það fer að læðast að mér illur grunur.
Átti ég örugglega að mæta í Læknagarð? Nú jæja ég ákvað að kveikja á tölvunni og athuga hvort ég fyndi einhverja upplýsingar. Nei nei ekkert þar nema óljós vísbending.
Nú mundi ég eftir lista sem hangir á vegg í stofu 103 í Eirbergi. Ég labbaði, mjög hratt, þangað og fann listann og þar stendur : "tímarnir eru kenndir í stofu 196 í öskju"!!!!! Dauði og djöfull.
Ég hljóp sem sagt alla leið til baka og mætti rúmlega hálf tíma of seint í tíma.
Komst reyndar að því að tíminn átti að byrja 8:15 en ekki 8.
Var farin að sjá fyrir mér alls konar drama. Til dæmis að ég mundi ekki mega mæta og yrði að mæta í næstu viku og þá verð ég í verknámi og kemst ekki. Eða að ég þyrfti að standa rjóð og sveitt uppi á töflu og segja öllum hvað ég er mikill kjáni.
Ekkert af þessu gerðist og ég laumaði mér í tíma, settist aftast og fór að glósa eins og vitlaus. Svona eins og ég hefði verið þarna allann tímann.

Gaman hjá okkur.

Ég og Agnes erum að læra.
Gengur mjög vel hjá okkur. Að vita meira og meira, meir'í dag en í gær. Jú jú nú veit ég að það er maður í einhverju blaði sem er bara hálfur.
Svo eru margar nýuppfærðar dagbækur á barnalandi. Ein kona var líka að leita sér að upplýsingum um emmaljunga - ég hjálpaði henni.
Í morgun var ég á börum og fékk að prófa að vera með hálskraga, svo fékk ég smá tívolíferði þegar stúlkurnar prófuðu að lyfta mér upp. Gaman. Ég reyndi að blása lífi í dúkku og svo batt ég um bólgin ökkla sem var í raun ekkert bólgin.


Ég heyrði svo skemmtilega veðurspá í gær. Samt spáir stormi.

Blönk, blönk, blönk, blönk.
Ég hlakka aldeilis til eftir mörg ár, þegar ég mun kannski hætta að vera alltaf svona blönk. Ég get amk vonað.
Ég ákvað að dreifa smá hluta af námslánunum á júní. Af því leiðir að núna fæ ég ennþá minni pening. Til að bæta aðeina á þetta þá þurfti ég líka að borga einhverja .!"%% vexti þannig að ég fékk ennþá minna.
Svo nú stend ég andspænis áskorun - að eyða engu í vitleysu í mars.
Hefði svo sem alveg getað sparað *hóst* í febrúar. En ég ákvað að drífa mig í að eyða peningunum mínum því annars gætu þeir hreinlega klárast.
En ég er svo sem ekkert að horfalla svo þetta er nú alveg í lagi. Svo get ég verið glöð yfir því að eiga ekki bíl - þarf þal ekki að kaupa bensín. Ég labba líka í skólann svo ég þarf ekki að borga í strætó. Fæ náttúrulega fína líkamsrækt af labbinu.
Hjól væri samt alveg huggulegt.
Þar sem ég á engan pening þá er nú alveg upplagt að byrja að spara fyrir hjóli.
Reyna að fara í keppni við sjálfa mig - sjá hvað ég get komist af með að eyða litlu. Mig dreymir nefnilega í laumi um að vera nægjusama konan sem eyðir kvöldum í að sauma og baka brauð.
En jæja.. væri nú ekki upplagt að fara að sofa svo ég verði hress og kát í fyrramálið?
Ég held það bara.

p.s. komin með vinnu í sumar. Dagvinnu að hluta til og að hluta til vaktavinnu. Alveg eins og ég vildi. Ég hlakka til í fætinum.

Mynd í engu samhengi.
Kennarinn er að tala og tala og tala. Hann er örugglega búin að æfa sig í að tala án þess að breyta um tóntegund.
Ég er búin að láta mig dreyma um margt. Samt sérstaklega hjól. Mig langar í glæsilegt hjól svo ég verði fljót í förum og komist útum víðan völl á engri stundu.
Þá mæti ég á réttum tíma í skólann. Ég ætla líka að nota hjálm. Ég ætla að kaupa sæti fyrir stúf svo hann geti þeyst með mér um víðan völl. Hann verður líka með hjálm.
Allir með hjálm, mjálm.
MEEE.

Sunnudagur - Stúfur varð lasin. Góður dagur engu að síður því það fæddist lítil gullfalleg stelpa.

Mánudagur - Stúfur enn lasin og ég enda daginn á því að fá beinverki.

Þriðjudagur - Byrjar ágætlega en eftir því sem líður á daginn finn ég manninn með ljáinn nálgast á ógnarhraða. Höfuðverkur, beinverkir, hóstir, nálar í hálsi og bara almennur óbjóður.
Stúfur hitalaus en mjög fúll yfir að eiga móður sem getur ekki staðið uppúr sófanum og varla haldið augunum á sér opnum. Seinnipartin kom Þuríður til bjargar og tók stúf í sína vörslu á meðan ég lá eins og skata í rúminu og hélt ég væri hreinlega að deyja. Náði að taka mig saman í andlitinu og gat sinnt stúf í smástund þangað til við fórum að sofa.

Miðvikudagur - Vaknaði við dauðans dyr eftir erfiða nótt. Leið þó aðeins betur en á þriðjudegi. Gat amk skipt á barninu þó nokkuð sómasamlega og gat setið á venjulegum stól. Náði meira að segja að setja í eina þvottavél. Pabbi tók stúf og bjargaði honum í nokkra tíma. Stúfur hitalaus júhú allt stefnir í rétta átt.

Fimmtudagur - Ég töluvert hressari og sendi stúf á leikskóla og hugsa um hvað það verður gott að sofa allann daginn. Eftir klukktíma er hringt frá leikskóla, stúfur komin með hita. Við eyðum deginum saman. Bæði fúl og pirruð. Sem betur fer vorum við jafn þreytt og stúfur svaf í mömmufangi í 3 klukktíma. Stúfur enn með hita í kvöld, draumurinn um leikskóla á morgun er farinn fjandans til.

Núna er ég hér um bil hress. Er reyndar með hósta frá helvíti, líður eins og ég sé að rífa upp lungun á mér þegar ég hósta. Finnst líka stundum eins og ég sé að kyngja nálum þó það sé bara munnvatn. Röddin er eiginlega ekki til staðar. En hey ég er ekki búin að taka neina verkjatöflu síðan í morgun.
Þó að ofurmannlega ónæmiskerfið hafi aðeins runnið útaf sporinu þá þakka ég því samt að ég virðist vera komin yfir það versta, eða ég vona það.
Ég get svo svarið það að ég hefði dáið ef það hefði ekki verið fyrir Þuríði, pabba, og Gretu og Friðrik og já hvítlauksengiferpiparhunangs- og sítrónuteið.
Takk Soffía fyrir að benda mér á það fyrir löngu.
Það er gott að eiga góða að.
Ég vona bara að ég komist í skólann á mánudaginn.
Það er erfitt að halda geðheilsunni.

Að mínu mati er dagurinn ekki nógu langur og orkutankur líkama míns ekki nógu stór.

Það er svo algengt að svo margt þurfi að gerast svo hratt. Mig langar bara að gera hlutina í rólegheitum, amk svona flest.

Besti tími dagsins er þegar ég leggst uppí rúm með stúf. Stundum er hann pínu fúll yfir að dagurinn sé búin en oftast er hann sáttur. Svo leggjumst við saman og knúsumst. Hann borar hausnum í mig og ég kyssi hann til baka.
Svo leggst ég á hliðina og set hönd undir kinn og bý til kodda úr olnboganum mínum. Hausinn á stúf passar fullkomlega á koddann og kroppurinn hans passar fullkomlega í plássið sem búkurinn á mér myndar.
Svo eru fæturnir hans akkúrat mátulega langir og hendurnar mína akkúrat mátulegar svo ég get strokið honum um fæturna.
Svo sofnar hann og ég ligg alltaf aðeins of lengi því það er svo notalegt.

Hann sofnar ekki sjálfur því þá mundi ég missa af svo miklu, hann sefur ekki í sínu rúmi því mér finnst svo gott að hafa hann hjá mér.

Góða nótt.

Skólinn.
Byrjaði daginn á því að sitja hálf ber að ofan á meðan minn kæri samnemandi ungfrú Kristín hlustaði á mig anda og bankaði mig alla í bak og fyrir.
Í smástund héldum við að ég væri með ofvaxna þind og að lifrin hennar væri vitlausu megin en það var að sjálfsögðu helber vitleysa.

Núna er ég heima að læra nema ég er ekki að læra. Ég er ekki nógu skipulögð til að vera að læra. Ég ætlaði að fara að læra en þá var námsefnið alltí hrúgu ofan í skúffu og ég vissi ekki hvar ég átti að byrja. Ég ákvað þá að það væri sniðugast að raða í möppu. En ég gat ekki raðað almennilega í möppu því ég er ekki búin að kaupa svona dót til að skipta möppunni í kafla, þannig að ég setti bara glósurnar í hrúgu í möppuna, það er amk skárri staður en skúffan.
Jæja ég ákvað að skipta þá um fag og skoða glósurnar fyrir morgundaginn. Byrjaði að prenta út en nei... þær glósur eru bara á acrobat og bara ein á glæru, þversum.
Ég tek ekki þátt í svoleiðis vitleysu.
Ég fór niðrí geymslu að leyta að gömlu kaflaskiptidóti, fann það ekki. Möppurnar duttu úr hillunni og ég sparkaði í hilluna.
Blöðin duttu á gólfið svo ég barði í borðið.
Er ekki komin tími til að fara í ikea?

Ætli ég fari ekki bara að taka til og svo að sofa, ekki hægt að læra fyrr en ég er búin að kaupa eitthvað. Mér finnst líka eins og morgundagurinn henti fullkomnlega til lærdóms.

Í dag fór ég í blóðprufu.
Mér fannst það ótrúlega gaman.
Þegar ég kom út var ég með kitl í maganum því ég hlakka svo til að verða hjúkka.

Jæja já...

Ég er búin að vera í ógurlegu dramakasti yfir því að netið skuli vera bilað og að lokað hefði verið á tengingar við útlönd á stúdentagörðum. Ég var alveg viss um að það mundi verða lokað í 10 daga og var farin að sjá fyrir mér að ég mundi sitja og læra öll kvöld.
Netið var lokað í 3 daga.

Annars er skólinn alveg frábær. Skemmtilegir tímar og spennandi verklegt nám. Í dag skoðaði ég í eyru, augu og munnhol.
Athugaði ástand húðar og hárs og sitthvað fleira. Á mánudaginn mældi ég blóðþrýsting í fyrsta sinn og tókst það eftir smá æfingar ;)
Var pínu kjáni í augnskoðuninn í dag og var sífellt að gleyma hvernig átti að nota júnitið (opthalamoscope) sem maður notar. Skrýtið hvernig mér tókst að gleyma því.

Já lífið er að byrja að ganga sinn vanagang. Samt pínu erfitt að finna rútínuna aftur og finna tíma til að læra á milli alls sem ég þarf að gera alltaf. Endalaus vinna. Mjög ánægjuleg vinna engu að síður.
Stúfur er á leikskólanum á daginn og er allur að koma til, hann er samt ekkert sérstaklega glaður þegar ég fer með hann á morgnanna en er víst hress yfir daginn. Að sjálfsögðu er hann samt komin með kvef og hósta og ég krossa fingur og vona að hann sé ekki að verða veikur greyið. Hann er svo sætur og dásamlegur og ég er svo glöð að hann skuli vera hér hjá mér.
Það er svo ótrúlega gaman að fylgjast með honum. Hann er komin með svo mikinn vilja og er svo ákveðin en samt veit hann oft ekkert hvað hann vill, veit bara að hannn vill eitthvað og það strax!!
Bestur.

En ég vil þakka Raggý fyrir ótrúlega góðar veitingar á mánudagskvöldið og ég vona að heimilið hennar hafi verið í lagi eftir heimsókn okkar, þeas að barnið hafi ekki skemmt neitt ;)

Sofa...

Ef það væri möguleiki á að springa úr monti, stolti, gleði, tilhlökkun eða einhverri annarri góðri tilfinningu þá mundi ég gera það núna.
Var nr 34 með 7.02 í meðaleinkun og náði öllu.
Vei vei vei vei vei vei vei vei vei vei!!!

Allt borgaði sig. Allar lærdómsstundirnar. Allar fórnirnar.
ALLT.
Ji hvað það verður gaman næstu árin :) '
VÚHÚ!!!!!

Ég get svo svarið það að hjúkrunarfræðideild Háskóla Íslands er að gera könnun á því hvernig (mögulegir) verðandi hjúkrunarfræðinemar standist langvarandi álag og óvissu.

Mér finnst þetta vera bölvaður dónaskapur og óvirðing. Fyrr má nú aldeilis fyrr vera að fólk taki sér langan tíma í að fara yfir krossapróf!!!!

Hana nú.
Marta

Einkunnir - nei ekki komnar.

Ég var alveg búin að ákveða að gera ekki ráð fyrir þeim fyrr en 8 jan... en nú er biðin að gera mig gjörsamlega geðveika.
Held ég sé búin að athuga málið svona 5 sinnum í dag. Svo fæ ég panik kast í hvert sinn sem ég opna heimasvæðið mitt. Rétt gjóa augunum á það....
Svo hugsa ég í smástun um að ég hafi örugglega bara ekki fundið einkunnirnar en svo fatta ég að það er vitleysa og held áfram að hanga á netinu.
Svo byrjar hnúturinn að stækka og ég fer aftur að gá.
Gaman.
En við mæðgin komum heim á föstudaginn. Það er gaman.

Ég gleymdi alltaf að segja frá því að það hefur ekkert samband verið á símanum mínum síðan ég kom hingað. Ég fékk fékk mér frelsi í útlöndum en það virkaði ekki og ég nennti ekki að standa í því að laga það eða fá mér færeyskt númer.
Svo ef einhver er búin að vera að senda mér sms með mikilvægum leyniupplýsingum þá upplýsist hér með að engin sms hafa skilað sér í gegnum sambandslausa símann.

Hils smart.

Gleðilegt árið.

Árið 2006 var algjörlega árið okkar besta barns. Allt sem við gerðum saman stendur uppúr.
Því var eytt í göngutúra, át, kaffidrykkju, umönnun barns, spjall og alls kyns bras.
Takk fyrir samfylgdina og ég vona að árið 2007 verði jafngott eða betra fyrir okkur öll

Jólin eru búin að vera mjög hugguleg.
Við mæðgin fengum fullt af pökkum og skemmtum okkur bæði konunglega ásamt fjölskyldunni allri við að opna pakkana.
Ég hitti vel í mark með ukulelenum sem ég gaf besta barni í jólagjöf. Hann var svo glaður! Ukuleleinn er ennþá vinsælasta dótið ;)
Mér finnst eiginlega magnaðast að um leið og hann sá þetta þá fattaði hann að þetta væri hljóðfæri - eða amk eitthvað sem spilar tónlist sem maður á að dansa við. Hann var allt kvöldið að glamra á gripinn og reyna að dansa í leiðinni, meira að segja sitjandi.
Mér finnst dáldið merkilegt að hann "fatti" að þetta sé tónlist en ekki gargið sem kemur úr símanum sem hann fékk í jólagjöf, sá spilar dýrahljóð og símhringingar.
En það var mjög skemmtilegt að horfa á hann spila og dansa.

En að öðru... skólinn... ég get svo svarið það að ég á eftir að fara á taugum. Mér finnst hreinlega dónaskapur að maður fái ekki einkunnirnar fyrr en einhvern tíma seint og um síðir.
Því meira sem ég hugsa um þetta því sannfærðari verð ég um að ég hafi ekki náð.
Það er samt alltaf svoleiðis, eða ég reyni að hugsa það. Mér finnst alltaf eins og allt hafi gengið mjög vel þangað til ég fer að hugsa mikið um það.... ORG.
En tímin líður hratt og bráðum koma áramót og þá fer ég bráðum heim og þá fara einkunnirnar alveg að koma.
En núna finnst mér að þetta muni allt gerast í fjarlægri framtíð.
Mikil kona sagði einu sinni : "þetta fer allt saman einhvern vegin." Það er víst rétt hjá henni svo ég reyni að bíða róleg.
Hils smarta.

p.s. ég er búin að drekka 2 kaffibolla síðan ég kom. Það er undarlegt.

Nóg að gera hér...

Ég er nördinn sem sendi bara sumum jólakort. Bara þeim sem ég byrjaði á að skrifa. Svo tók ég fullt af kortum og útprentuðum myndum hingað.
Hef því miður alls ekki haft tíma til að setjast niður, finna andann og skrifa kort.
Svo þið sem fáið ekki kort megið ekki móðgast, ég hafði bara svo lítinn tíma.
Ég vildi senda öllum kort því allir vinir mínir eru frábærir.
Hugsa til ykkar allra og vonandi eigið þið gleðileg jól.
Sakna dáldið skötulyktarinnar... Er samt að bæta mér það upp með því að hlusta á jólakveðjurnar á netinu.
jæja.. hafði það best öll sömul.
Gleðileg jól.

Allt að gerast.

Já... ég er komin heilu og höldnu til Tvöroyrar. Mjög fínt. Flugið endaði með því að vera 5 tímum á eftir áætlun en þegar við loksins fórum í loftið þá var þetta fínt. Í fyrsta skipti fannst mér flugtíminn líða mjög hratt.
Sunneva tók svo vel á móti okkur með uppbúnum rúmum. Mjög huggulegt, ég hálfpartin bjóst við að finna súkkulaði á koddanum þetta var svo fínt hjá henni.
Á þriðjudaginn sigldum við svo frá Þórshöfn hingað. Við Guðjón skemmtum okkur konunglega við að hlusta að útvarpsstöð sem spilaði allt frá "heims um ból" á spænsku og útí R&B sem einhver enskumælandi stúlkukind kynnti.
Hún talaði um að hún væri frá Montreal en mér fannst hreimurinn hennar dularfullur.

Best var að sjálfsögðu að hitta besta barn þegar hingað var komið. Hann var nývaknaður og mjög hissa að sjá mömmu sína, vildi fyrst bara fylgjast með mér úr fjarlægð en það var bara í svona klukkutíma.
Svo var hann hress og þekkti mig greinilega og er núna alveg búin að sýna mér að hann saknaði mín og er glaður að sjá mig aftur.
Nú bíðum við bara spennt eftir jólunum.

Ég hugsa til þeirra sem eru að stíga erfið spor þessa daganna.

Jólakveðjur Marta og besta barn.

Flugblogg.
Mættum galvösk á flugvöllinn kl 19:15, var búið að láta vita af hálftíma seinkun.
Núna er klukkan 21 og við erum enn á flugvellinum, löngu búin að tjekka okkur inn. Fulli gaurinn er orðin alveg blindfullur og farin að ásækja okkur. Þrátt fyrir að stjarnan sé farin.
Áðan skammaði hann unga stúlku fyrir að vera með húfu, henni gæti ekkert verið kalt á eyrunum hér inni.
Nýjustu fréttir herma að vélin lendi hér kl 22:30. Þá gæti jafnvel verið að við færum í loftið uppúr 23.
Gaman. En hey við fengum fría samloku og kókómjólk.
Djö... en ég drekk bara fleiri bjóra og þá ætti þetta að lagast.
Kannski.

Hvaða B-vítamín er ekki kóensím?
Guð minn góður. Á dauða mínum átti ég von en ekki þessu satans prófi. Frú kennari hefur verið í einhverjum undarlegum trans þegar hún samdi það.
Sumar spurningar skildi ég hreinlega ekki. Þ.e.a.s. skildi ekki orðalag spurningarinnar. Sumt var bara rugl.
Ég get svo svarið það ... það var nú aldeilis ekki hresst fólk sem lak útúr þessu prófi másandi og blásandi.
Ég get svo svarið það... vonbrigði, og ég sem er búin að læra og læra og læra efnafræði í allt haust.

Að vanda voru þarna 3 stúlkur sem björguðu deginum. TAKK stelpur ég veit ekki hvar ég væri án ykkar. Mamma hennar Raggýar fær líka rokk prik fyrir að leyfa okkur að sjá framtíð okkar, hvers vegna við erum að þessu puði :)
Djöfull var borgarinn góður. Verst að við vorum allar útmakaðar í ...ohh ég man ekki orðið, þegar við fórum út.
Jæja það er víst best að fara að læra undir sálfræði, eitthvað verður maður að nota til að hífa sig upp úr þessari vitleysu :)
Góða skemmtun.

Ég finn hvernig maginn herpist saman. Eins gott að borða ekki neitt fyrir próf. Þá gæti verið að ég kæmist ekki í prófið.
Skil ekki þetta prófadót. Í gær fannst mér voða erfitt að einbeita mér að lærdómnum því mér fannst ég mikið til kunna þetta. Svo núna finnst mér eins og ég viti ekkert um efnafræði. EKKERT.
Er farin að sjá fyrir mér að ég setjist í prófið og hreinlega gefi upp öndina.
Panik. Þetta verður að takast.
Vitiði ég er búin að fórna svo miklu og ég verð svo sár ef þetta heppnast ekki.
Hvernig ætlar hún að spurja? Mun hún spurja mikið útúr formúlum? þá er ég dauð.
$%&$$##%
Fokk.

Þegar ég var lítil vildi ég stundum ekki borða matinn minn, stundum var ég gikkur stundum bara frekjudós. Vildi eitthvað betra en það sem var í boði. Af því tilefni var mér sögð sagan af honum Sigga.
Siggi var svo mikill gikkur að hann vildi aldrei borða matinn sinn. Hann varð alltaf mjórri og mjórri og minni og minni.
Svo að lokum varð hann svo mjór að hann var alltaf þreyttur og gat ekki neitt. Hann varð svo mjór að systir hans hélt að hann væri blýantsstrik og strokaði hann út.
Þannig fór um sjóferð þá.
Sagan hefur greinilega virkað. Að minnska kosti er ansi langt í að ég verði jafn mjó og Siggi.

jæja...
3 búin. Bara tvö eftir!!!!.
Gekk svona já .. uuu ..ágætlega, vona ég. Óskaplega erfitt að meta þetta. Ég allavega fór í prófið merkti við og fór út aftur. Gerði að minnsta kosti eitthvað rétt :)
Í morgun leið mér eins og ég hefði eytt þremur dögum ( og heilli önn) í að læra ekkert. Sem betur fer var það ekki alveg rétt, eittvað hefur síast inn.
Eytti hádeginu á át og hlátur. gaman .
Núna ætla ég að fara og ganga frá anatomíudótinu og læra svo efnafræði.
Djö, ég var búin að gleyma að appelsín væri svona gott. Mmmm langar í meira appelsín.

Hey búbbar - sko eldhúsborðið á ekki að vera svona út á miðju gólfi. Bara koma þessu að.

Fann þessa dásamlegu mynd á blogginu hjá Elínu Lóu. Við frænkurnar að borða ísblóm á Vonarlandi. Greinilegt að þetta voru alls ekki vond ísblóm.

anda inn, anda út.
Alltí hnút.
Er ekki frá því að mr. Stress sé mættur í heimsókn til mín. Stór og ófrýnilegur.
Mig vantar svona eins og 100metra af frösnkum rennilás á heilann. Eða bara á hjartað. Eða bara einhvers staðar.
Hvernig er eiginlega hægt að ímynda sé að nokkur maður geti munað þetta allt.
En eitt er víst og það er að það eru 30 bein í efri útlim.
Vena cava inferior er líka stærsta bláæðin. Og aorta er huge, úr henni koma greinar og alles.
Afskræmda líkið í Atlasnum er samt með stórt nef og skúffu. Ætli hann hafi verið brjálaður vísindamaður? Æstur í að vera flakaður og myndaður eftir dauðann.
Eða ætli hann hafi bara verið einmanna heimilisleysingi?

Nú ætla ég að fara og leggjast í anatomíska stöðu í rúmið mitt og reyna að muna.

já.. heimspekin var ágæt. 2 búin 3 eftir. Þar af tvö erfðiustu...

11 dagar í Færeyjar. Úúúú... ég hlakka svo til að það er erfitt að hugsa um það. Sjá litla strákinn minn aftur. Það er eins gott að þetta takist og þetta hafi allt saman verið þess virði.

Smart.

Ég get svo svarið það...
Ég er að drepast úr hungri en ég nenni ekki að borða, sem veldur því að heilinn fær engan glúkósa sem aftur veldur því að ég nenni ekki að læra..
Það er ekki gott.
Jú jú ég er alveg að læra en guð minn góður hvað ég er komin með mikið ógeð á heimspeki.
(eitthvað er þetta farið að hljóma kunnuglega)
Siðfræði er alveg ágæt og nauðsynleg. En hvað er eiginlega máli með allt þetta helv.. orðahjal endalaust.
Er ekki bara hægt að fá pointið í söguna? Ég nenni ekkert endalust að ræða málin!
og hana nú!

Ég hef hér að framan leitast við að útlista líknardrápshugtakið en jafnvel þótt verknaður fullnægji öllum skilyrðum til að teljast réttnefnt líknardráp segir það ekkert um réttmæti verknaðarins

Bíddu á meðan ég fer og skila matnum sem ég át ekki.

Hausinn á mér orðin fullur af félagsfræði, ég er komin með hundleið á félagsfræðinni. Hlakka bara til þegar prófið verður búið og ég get farið að læra eitthvað annað.

Ég fór í bónus á fimmtudaginn og keypti nauðsynjavörur fyrir próflestur. Kexið, súkkulaðið og snakkið er búið og ég er ekki einu sinni búin í fyrsta prófinu. Kannski ég borði gulræturnar bara í næstu viku.

Annars er mér búið að detta margt og mikið sniðugt í hug en það er farið út um hitt.

17 dagar.

Jiminn eini ég er bara með þungan félagsfræðihaus. Kannski er hann að ofþorna. Merton, Cooley, Mead, fjölskyldan, skilnaðir, aldurshyggja, gender, social role, stofnun, heilbrigði, hópar, Goffman, leiksvið.... og svo framvegis. Karlmenn skiluðu að meðaltali 19 vinnustundum til heimilsisins árið nítjánhundruðníutíuogeitthvað.. 5? Eins gott að þetta verði fyrst krossinn.
Hring eftir hring....

Já breytti blogginu, eitt af þessum verkum sem ekki er hægt að gera nema í prófum ;)
En þarna sjáið þið svart á hvítu af hverju ég er ekki listamaður.

Stundum finnst mér eins og hausinn á mér sé að breytast í bók.
Til dæmis núna.

Takk fyrir afmæliskveðjurnar :)
Gaman að eiga afmæli.
Alltaf að læra.
Í dag var ég að spá í að heimsækja Drífu. Svo komst ég að því að ég hafði engan tíma til þess. Svo ég ákvað að hringja bara í hana í staðinn og tala við hana á meðan ég labbaði heim, nýta tímann sko. Svo kláraðist inneignin og Drífa hringdi í mig.
Svo rankaði ég við mér tveimur tímum, mörgum sögum og hálfri lifrarpylsu seinna.
Eins gott að ég fór ekki í heimsókn til hennar.
Hils..

Heima ein á laugardagskvöldi.
Búin að læra slatta í dag, las endalaust af greinum um heilbrigði fólks í tengslum við kyn, aldur og stéttir. Æsispennandi.
Næst á dagskrá er efnafræði. En fyrst pása til 21.
Svona eru dagarnir mínir. Mér líður illa ef ég fer útúr húsi því þá finnst mér ég vera að sóa tíma. Prófin nálgast. Sem betur fer, því þá fer þetta stress að verða búið.
Það er alveg farið að sjást á nemendum að við erum öll orðin stressuð. Það liggur við að fólk feli glósurnar sínar. Fólk hvíslast á og þeir sem eru í félagi launa samanrúlluðum glósublöðum sín á milli í frímínútum. Flestir eru farnir að borga heilu og hálfu handleggina fyrir aukatíma af einhverju tagi, sumir vilja ekki gefa upp hvað þeir eru í mörgum aukatímum.

Sálfræðikennarinn tapaði sér á föstudaginn yfir því að við værum enn einu sinni að spyrja um glærur sem áttu að vera komnar á netið í september. Æsti sig alveg merkilega mikið yfir því hvernig við gætum endalaust pirrað hana á því að vera að spyrja um þetta. Æpti svo upp yfir sig að það væri nú engin lög sem segðu til um það að kennurum bæri skylda til að setja glærur á netið.
Mér fannst þetta alveg stórmerkileg heðgun af kennara, svo ég tali nú ekki um sálfræðikennara, sem var að byrja tíma. Í tímanum kenndi hún okkur svo allt um álagshegðun og hvernig fólk bregst við álagi. Þóttist vera ógurlega fróð og talaði mikið um hvernig meðferðir hún væri að veita fólki á Lsp.
Mig langaði dálítið til að fara að hlæja. g

Mér dettur aldrei í hug að hitta neinn eða hringja í neinn. Ég hef bara alveg ofsalega lítinn tíma.
Ég er samt alveg til í að hitta fólk öðru hvoru, en ég verð að skipuleggja það með fyrirvara.
Hef ekki gott af spontant ákvörðunum og það fer of mikill tími til spillist ef ég er alltaf að kíkja hingað og þangað til að gera hitt og þetta.
Vona bara að öll þessi vinna skili sér í ásættanlegum árangri.
Jæja.. Lífræn efnafræði..
Hils. Marta

Bráðavaktin.
Loksins gerðist það. Abby er ólétt og hún og Luka ætla að lifa hamingjusöm til æviloka. Ég vona bara að það gangi vel hjá þeim.
Ég mundi samgt segja að það væri óhappa að eignast börn í bráðavaktinni. Hver man ekki eftir Benton, hann eignaðist barnið sitt allt of snemma og hann varð heyrnarlaus, sko barnið, ekki Benton. Svo varð hann skotin í konu sem var með HIV og átti brjálaðan eiginmann (eða eitthvað svoleiðis).
Svo var það Green sem var voða hamingjusamur með Elisabeth, þau eignuðust barn en þá fékk hann heilaæxli og dó. Svo maður tali nú ekki um hina dótturina, hún fór svo illa útur því þegar Green og frú fyrrverandi skildu að hún var orðin eiturlyfjaneitandi um 12 ára. Svo passaði hún ekki nógu vel uppá pillurnar sínar og litla barnið át e-pillu!
Svo varð það Kerry, hún er náttúrulega samkynhneigð og fúl og pirruð kelling. Loksins eignaðist hún kærurstu og kærastan varð ólétt. Svo kom barnið og allir voða happý.
Auðvitað beið óhaminjan handan við hornið. Kærastan dó og ættingjar hennar reyndu að taka barnið af Kerry, aumingja Kerry.
Svo er hún núna að verða ennþá meira veik í mjöðminni. Einmitt þegar litli strákurinn hennar er fairn að labba útum allt
Ég var næstum því búin að gleyma honum Dr. Carter. En hans barneignir fóru á versta veg og hann er bara ennþá í Afríku að reyna að tala við konuna sína.
Hey já .. og svo fyrir löngu voru hjúkkan Hathaway og Dr. Doug, þau eignuðust tvíbura en Dr. Doug meikaði það ekki og fór frá henni þegar hún var ólétt, hún gat náttúrulega ekki verið einstæð hjúkka með tvíburana svo hún flutti, minnir meira að segja að hún hafi elt Doug eitthvað útí buskan.
já.. ég vona að allt gangi vel hjá Abbý og Luka. Þau eru bæði svo sæt og góð.

hils Bráðavaktaraðdáandinn.

Ein vika.
6 eftir.
Ég hef alveg endalausan tíma til að læra, enda veitir ekki af. Nóg er af bókunum, glósunum og dæmunum. En þetta mjakast hægt og rólega inní kollinn á mér.
Vona bara að ég nái að mastera allt saman áður en prófin skella á. Pínu skerí að það sé að koma nóvember og bara rétt rúmur mánuður í próf.
En það þýðir samt líka að það styttist í að ég hitti bestabarn aftur. Alveg ótrúlegt hvað það munar um einn lítinn strák.
Ég verð nú að viðurkenna að þó ég sakni hans endalaust endalaust alltaf og meira þá er mun auðveldara að einbeita sér við lærdóm þegar það er slökkt á mömmuradarnum.
Það er samt alveg hundleiðinlegt að fara að sofa og hundleiðinlegt að vakna alein. Líka súrt að hafa ekkert til að hlakka til á daginn. Bara endalaus lærdómur í löngum bunum marga daga í viðbót.
Bráðum bráðum bráðum....

Dagurinn mikli runnin upp, er meira að segja að líða undir lok.
Kvaddi augasteininn úti á bílaplani í morgun og nú er hann floginn til Færeyja. Nú tekur við tími lærdóms og almenns sjálfsaga þangað til 18 desember rennur upp og lífið verður aftur í lit.
Ég hlakka til í fætinum.
Marta, barnslaus og allslaus.

Nýnemar við hjúkrunarfræðideild Háskóla Íslands á haustmisseri 2006

Háskólaráð samþykkti á fundi sínum í dag að verða við ósk
hjúkrunarfræðideildar um að auka við þann fjölda nemenda, sem fá rétt til
þess að hefja nám á vormisseri 2007 að loknum samkeppnisprófum í desember
n.k. Fjölgunin nemur 25 nemendum, þannig að 105 nemendur munu hefja námið
á vormisseri. Landspítali - háskólasjúkrahús hefur staðfest að klínísk
námspláss verði til staðar fyrir allan hópinn.

jahérna hér!!!!!
:D

í fljótu bragði sé ég leikskólatösku, handakút, kubba, bangsa og sigti á gólfinu inni á baðherbergi. Ég sé smekk, flísbuxur, galla, jakka, skó, vettlinga, flíspeysu, sokka, smekk, kremtúpu á gólfi, allt í eigu barns.
Í stofu sé ég stól með þvottabala, balinn er fullur af dóti, bæði þvotti og alls konar öðru. Sé líka nokkra smekki flækta saman á ofni. Í sófa er ullarpeysa, teppi og silkislæða. Veit að bakvið sófa er líka búið að troða kubbum og ýmsu dóti. Á sófaborði liggur einmanna sokkapar.
Á stofugólfi liggur móðurjakki, peysa, sling og lambhúshetta, inniskór, ullarpeysa og ferðastóll í poka.
Í einni bókahillu er svefnpoki.
Í dótahorni drengs er dót útum allt.
Á gólfi liggja líka rúsínur á víð og dreif.
Í svefnherbergi liggur sofandi lítill strákur. Í eldhúsi situr mamma og lærir. Á eldhúsborði er kaffibolli, líffærafræðibók, glósuspjöld, tölva, djúsglas og græn stútkanna.
Á veggnum eru tveir föngulegir menn, annar sýnir beinin hinn vöðvana.
Áfram með smjörið...

Er næstum því alltaf að læra, eða amk að hugsa um að fara að læra. Eða að hugsa um hvað ég ætli að læra næst..

Um daginn missti ég myndavélina mína í gólfið. Þar sem ég var svo fyrirhyggjusöm að tryggja hana þegar ég keypti hana gat ég bara farið með hana og fengið nýja. Án þess að borga. krónu fyrir. Sem betur fer fyrir mig þá er myndavél eins og mín ekki lengur til þannig að ég fékk aðra sambærilega í staðinn. OMG hún er miklu flottari en gamla vélin!!!
Hefur alls kyns frábæra fítusa. Einn af þeim er að hægt er að setja ramma utan um myndir.
Þar sem mér þykir mjög vænt um mig þá læt ég fylgja hér mynd að mér sem ég lagaði til og rammaði inn á fallegan en samt sem áður einfaldan hátt....Njótið:)

Ég á við lúxus-vandamál að stríða. Ég á of mikið af vinum og of lítin tíma til að sinna þeim. Ég er heppin með vandamál.

Skólinn skólinn skólinn. Lærði efnafræði í allann dag, ótrúlega dugleg. Skil núna kannski smá eitthvað já. Þarf núna að fara að læra anatomíu. Verð víst að læra eitthvað svo ég megi fá mér pásu, boðar ekkert gott að byrja á pásunni.

Það er hér um bil komið á hreint að barnið verður sent í útlegð til Færeyja á meðan móðir drekkir sér í skólabókum. Til að búa til góða framtíð þarf víst að fórna einhverju í nútíð. Ég er strax byrjuð að fá kvíðahnút í magann því ég veit ekki hvernig ég mun geta.... Hvernig við munum geta... úff..

En jæja.. Anatomía.

Stundum baka ég kökur, tek til, þvæ þvott. Oftast hugsa ég um barn. En þess á milli er ég að læra.
Það er gaman að læra og fyndið að hlæja.
Er samt ekki alveg að skilja oxunartölu.

Don't confuse me with facts - my mind is already made up.

Kviss bamm búmm skóli!
Nú þarf ég bara að kaupa möppur, raða og skipuleggja. Kaupa , kaupa , kaupa.... Sem betur fer á ég flestar bækurnar.

Hún á afmælí dag, hún á afmælí dag, hún á afmæl'ún þuríður, hún á afmælí dag!!!!

Í tilefni af þessu afmæli fór ég út á laugardagskvöldið. Drakk fleiri en einn, tvo eða þrjá bjóra. Ég talaði, dansaði, labbaði og hitti fullt fullt af fólki sem ég hef ekki hitt árum saman.
Til dæmis Bjarna - jább Bjarni þú varst nú ekki leiðinlegur :)
Dansaði breytta og bætta útgáfu af bump-dansinum. Újé .. svaka gaman :)
Endaði kvöldið í pullunni hjá Sve þar sem ég úðaði í mig og labbaði svo heim.
Fór á fætur klukkan 10 morguninn eftir. Ekki mjög hress skal ég segja ykkur. En þó nógu hress til að fara í bakaríið. Keypti kók og sætindi. Það er skemmst að segja frá því að eftir það lá leiðin beinustu leið niður á við. Ég gat hvorki drukkið kókið né borðað sætindin. Ég gat ekki talað í símann og ég gat ekki setið í sófanum. Ég gat bara legið.
Lá í sófanum til 6, þá fór leiðin aftur að liggja uppá við og allt varð í lagi þar til hámarkinu var náð með feitum burger og kóki á miðnætti :)
Hils..

Ég er búin að fá ótrúlega margar snilldar-blogghugmyndir síðustu daga. Einhvern vegin hefur mig þó skort nennu til að framkvæma. Ég skal stolt bera titilinn "aumingjabloggari". Hef einhvern vegin svo margt að gera að dagarnir líða áfram hver á fætur öðrum án þess að ég geri neitt. Samt er tilfinningin alltaf sú að ég hafi ekki tíma til að gera nokkurn skapaðan hlut því ég er alltaf svo bissí. Skrýtið já. Annars fagnaði besta barnið fyrsta afmælinu sínu á laugardaginn. Hann var veikur á afmælisdaginn eins og sönnu leikskólabarni sæmir. Ég hef hins vegar sjaldan verið eins stolt eins og þegar gestir komu og gæddu sér á kökum sem ÉG bakaði algjörlega sjálf. Allt bragðaðist eins og það átti að vera og jafnvel betur. Ég fann hvernig húsmóðurtaugarnar belgdust út af stolti og gleði yfir að hafa framkæmt þetta ;) Komst samt að því dagana fyrir afmæli að það er ekki einnar manneskju verk að hugsa um veikt barn og skipuleggja og undirbúa afmæli. Það er eiginlega ekki hægt. Þess vegna vil þakka ég ykkur sem hjálpuðuð mér, ég hefði svo innilega ekki getað þetta án ykkar. Bara alls ekki. Góður vinur getur gert kraftaverk. Á þessu eina ári er ég búin að komast að því af hverju maðurinn parar sig saman. Ég skil af hverju það er æskilegra að vera tveir að gera suma hluti. Stundum væri svo fínt að hafa einhvern til að fagna sigrunum með. Einhvern sem þykir þetta jafn frábært og mér. Einhvern sem er jafn furðu lostin yfir þessu öllu og ég. En svo er annað mál að ég má líka eigna mér allann heiðurinn. Ég má líka haga uppeldinu eins og ég vil því það er hvort sem er bara ég sem díla við allt. Ein. En ég fæ líka allt, allt knúsið og alla ástina, ég er alvaldur. Ég hugga, skamma, skeini, klæði, baða, svæfi, mata,knúsa, kjassa, leik, syng og spjalla. Það er líka bara svo gaman. Því verðlaunin er svo ótrúlega ótrúlega ótrúleg. Ég bið þá bara að heilsa í bili.

Tölvan loksins komin úr viðgerð.
Ég er annars búin að vera að tapa mér úr nostalgíu yfir að það sé ár síðan lífið mitt byrjaði að vera í alvörunni skemmtilegt. Leiðin virðist líka bara liggja endalaust uppá við .
Svo er ég byrjuð að læra efnafræði svo ég meiki nú að rúlla upp þessum blessaða klásus í haust. Fer í 3 tíma á dag alla virka dag og hugsa um sameindir og annað slíkt. Voða gaman.
Það er líka mjög gott að byrja svona rólega í skólanum, þegar hann byrjar af fullum krafti í haust þá er ég amk aðeins búin að venjast því að vera að læra.
Kvíði samt fyrir þvi að geyma barnið annars staðar allann daginn. Eeen þetta verður víst að gerast svo við getum haft það gott saman áfram.
Mér finnst eiginlega bara ágætt að það sé að koma haust því þá getur maður hætt að vona að það komi gott veður og verið bara sáttur við rigninguna og rokið, svoleiðis eiga haustin jú að vera.
Annars er dagurinn í dag mjög merkilegur því hún Hjördís á afmæli í dag. Því miður er hún í Langtíburtistan að hafa það gott svo ég sendi henni bara risa knús og milljón kossa í gegnum veraldarvefinn, svo vona ég að dagurinn hafi verið góður.

Yfir.

p.s. kannsi setti ég núna met í að blogga andlaust og leiðinlegt, jah maður spyr sig ;)

Sumarið ...
Það er allt að gerast en samt ekki neitt. Er komin með ferköntuð augu af sjónvarpsglápi. H er búin að vera veikur svo við höfum bara setið á sófanum. Eða ég setið og hann legið hjá mér. En er þó allur að koma til.
Einhvern vegin hef ég ekkert að segja en ég get þó notað nokkar línur í að segja það.
Sumarið er alveg að verða búið, í næstu viku byrja ég á upprifjunarnámskeiði í efnafræði svo ég geti nú eitthvað þegar skólnni byrjar. Úff sumarið er alveg að verða búið.
Ljúfa árið er líka alveg að verða búið.
Ég ætla að fara að sofa.

Bloggidí blogg bloggidí bloggidí blogg.
Svaf án afkvæmis í nótt. Í fyrsta sinn í 1 og hálft ár. Svaf svona líka ljómandi vel. Vaknaði svo í morgun og las í bók. Líka langt síðan það hefur gerst.
Fór á bar í gær og þar var næstum því enginn íslenskumælandi. Bara útlendingar sem stóðu undarlegir á svip og biðu eftir að eitthvað skemmtilegt gerðist til að réttlæta dýran bjór.
Át belgíska vöfflu með sýrópi og súkkulaði, í fyrsta sinn í tæpt ár. Er alltaf heima þegar vöffluvagninn er opinn.
Svo kom barnið heim í dag og var dásemd. Var víst líka dásemd heima hjá ömmu sinni og afa. Það þarf ekkert að velta vöngum yfir því, hann er sérlega vel heippnað barn. ;)
Ótrúlegt að í fyrsta sinn sem ég get verið úti alla nóttina, uns dagur rennur á ný, fer ég heim fyrir 2.
Hef sagt það áður og segi það aftur að tímarnir breytast svo sannarlega :) og nú eru betir tímar en nokkru sinni fyrr.
Yfir - Grip

Grunnt

Árið 2006

1. Þú ferð í Party og byrjar að taka myndir fyrir bloggið þitt. 2.

Þú hefur ekki spilað kapal með alvöru spilastokk í nokkur ár.

3. Ástæðan fyrir því að þú ert ekki í sambandi við suma vini þína er að því þeir eru ekki að blogga, ekki á MySpace og eða á MinnSirkus .

4. Þú leitar frekar um alla íbúð af fjarstýringunni í stað þess að ýta bara á takkann á sjónvarpinu.

6. Kvöldstundir þínar snúast um að setjast niður fyrir framan tölvuna.

7. Þú lest þennan lista kinkandi kolli og brosandi.

8. Þú hugsar um hvað það er mikil vitleysa að lesa þennan lista.

9. Þú ert of upptekin/nn að taka eftir númer fimm.

10. Þú virkilega skrollaðir tilbaka til að athuga hvort þar væri númer fimm.

11. Svo hlærðu af heimsku þinni.

12. Sendu þetta á vini þina, settu þetta á bloggið þitt eða komdu þessu á framfæri einhverstaðar EF þú félst fyrir þessu

Það þarf náttúrulega ekkert að ræða það neitt frekar. Þetta var dásemd.

Ég er búin að vera að vanda mig við að bölva þessu ekki. Búin að vanda mig við að hugsa að þetta hljóti nú að fara að lagast... jú jú þetta lagast.
En nú er bara komið nóg!!!!!! Ég get ekki orða bundist lengur!!!! Hvað er málið með þetta helv...&$%%& veður??!?!?!!? Á bara að rigna endalaust??!
ok, svo sem alltí lagi að það sé rigning og rok. En það er ekki einu sinni hlýtt úti!!! það er 8 gráður á celsíus (segir mogginn).
Fnæs! Já ég er svekkt. En ég nenni ekki neinu í þessu veðri.
Mér rétt tókst að rífa mig frá heiladauðu-internetshangsi og setja í nokkrar þvottavélar. Svo hengdi ég upp þvottinn. Jú ég bakaði köku og vaskaði upp.
Kakan er nú í ofninum og ég er að fara að sækja barnið. Svo gæði ég mér á kökunni og fæ sól í magann.
Allir alltaf velkomnir í kaffi.
Æji já kannski er þetta alltí lagi.

Einhver sem hefur meiri völd en ég hefur lesið síðustu bloggfærslur. Af þeim sökum hef ég úðað í mig mjókurvörum síðustu daga og ekkert bólar enn á þeim leiðindaafleiðingum sem búist var við. Svo enn sem komið er eru allir glaðir.
Þessir hamborgarar voru í matinn fyrsta dag mjólkur. Þeir voru með gráðosti, beikoni og grænmeti. Alveg hreint dásamlegir.
Ég borðaði nú samt bara einn, Þuríður borðaði hinn.
Ég er líka búin að fá mér lifrapylsu, þeyttan rjóma, súkkulaðibúðing, camenbert og brauðost.
Þetta er allt saman alveg ljómandi gott.
Núna er mér illt í eyrunum og komin með smá hálsbólgu. Ég er alveg viss um að það sé mjólkinni að kenna. Ég ætla að halda áfram að vera á móti mjólk. Því þótt margar afurðir hennar séu alveg hreint unaður á bragðið þá er kúamjók fyrir kálfa.
Samsæri.

meira um mjólk.
Marta fer á pizzustað. Hún þarf að kaupa sér eitthvað speltdeig því það er víst mjólk í venjulega deiginu, svo sem alltí lagi en það kostar 500kr meira. Marta spyr hvort það sé nokkuð mjólk í neinu öðru sem á pizzuna fer og biður um að ekki sé settur neinn ostur á.
Þjónustustúlkan upplýsir Mörtu um að það sé til jurtaostur á veitingahúsinu sem er ætlaður fyrir fólk með mjólkuróþol. Marta spyr mörgum sinnum hvort þau séu alveg viss og segir þeim að hún verði mjög veik ef hún fái mjólk í kroppinn (reyndar smá hvít lygi, nennti ekki að útskýra málið með barnið og brjóstamjólkina). Þjónninn fer inn og spyr kokkinn aftur og jú jú hún er alveg viss. Jæja Marta fær svo pizzuna sína og borðar af henn eina sneið. En enn eru einhverjar viðvörunarbjöllur að hringja í höfði Mörtu. Til að geta borðað matinn alveg áhyggjulaus spyr Marta hvort hún megi sjá miðann með innihaldslýsingu jurtaostarins.
Það var auðsótt mál. Efst á innihaldslýsingunni stendur:casein(milk) !!!!! WTF!
Ég varð ekkert reið, mér bara féllust hendur.
Kokkurinn kom svo fram og sagði að hann hefði haldið að casein væri ekki mjólk þar sem það væri mjókurduft sem væri ekki búið til úr alvöru mjolk og eitthvað bla bla bla...
Þetta þykir mér alveg óskaplega leiðinlegt.
Þessi eina sneið verður til þess að blessuðu barninu á ekki eftir að líða vel í maganum næstu daga. Að öllum líkindum verður hann líka lengur að losna við horinn úr nefinu fyrir vikið.
Ég skil stundum ekki... heldur fólk að ég sé bara að grínast?
btw, nei við fengum ekki afslátt. Eða sú sem bauð okkur út að borða fékk ekki afslátt.

Mig langar ógurlega í heita lifrapylsu með sykri. Hvers vegna þarf SS að troða UNDANRENNUDUFTI í lifrapylsuna???!?!?!?!?! why, why, why???? Mér finnst lifrarpylsa vera of gamaldags til að þurfa á undanrennudufti að halda.
Helv... mjólkurátroðsla er þetta alltaf hreint.
Það er lika mjólkurduft í venjulegum pylsum!
Ég trúi á ekki á gagnsemi þess að troða mjólkurafurðum í næstum því öll unnin matvæli!
Samsæri segi ég.

Áður en Hjörtur fæddist var ég búin að gera mér alls konar hugmyndir um ýmislegt varðandi það að vera mamma. Vá hvað ég vissi lítið.
Ég vissi hreinlega næstum því ekkert. Ég ætlaði mér alls konar hluti í uppeldinu. Ég gerði mér ekki nokkra grein fyrir því hvað maður verður eins og bráðið smjör í kringum þetta dásamlega barn sem mér hlotnaðist sá heiður að eignast.
Ég gerði mér enga grein fyrir hinu risavaxna leynifélagi mæðra sem ég er nú sjálfkrafa gengin í. Alltí einu er hægt að eignast nýjar vinkonur útum allt, með það eitt sameiginlegt að eiga börn. Alltí einu er ég orðin jafningi svo margra, alltí einu er allt svo miklu betra og ég skil svo margt svo miklu betur.
Hugsið ykkur. Matthías Hjörtur er bara 9 mánaða og hann, eða tilvera hans, hefur kennt mér svo ótrúlega margt.
Nú hlusta ég á með þolinmæði þegar fólk (konur) sem eiga ekki börn tala við mig um uppeldi eða hvað það er að eiga börn. Ég hugsa með mér að vonandi verða þær einhvern tíma svo ríkar að verða meðlimir í þessu magnaða félagi.
Leynifélagið er svo stórt og dásamlegt og meðlimir þess eiga svo óendanlega mikið sameiginlegt. Það er ekkert hægt að reyna að lýsa því með orðum, maður verður að vera þar til að skilja.
Á hverju degi hugsa ég um það hvað ég var mikill kjáni. Kjána kjáni.

Tölvan komin úr viðgerð. Ég er ekki búin að gera neitt í kvöld nema glápa á hana. Hún er svo ótrúlega hljóðlát. Það heyrist bara ekki neitt hljóð, ekkert .. mér finnst það skrítið.
Ég sneri "eldhúsinu" mínu við í dag og nú er íbúðin öðruvísi.
Áðan ætlaði ég að ganga frá kæfunni en finn ekkert kæfulok en tvö Solluekkistirðu-kókosflögulok. Kannski er Sollaekkistirða að reyna að fá mig til að hætta að borða mikið unna óholla kæfu með því að éta lokioð og láta kæfuna mygla.
Í dag kúkaði Hjörtur tvisvar á gólfið og pissaði einu sinni á mottu. Nei ég á ekki kött ég á barn. Það hlýtur bara að vera svo ótrúlega notalegt að vera ekki innpakkaður í bleiu, bleyju, bleyu, bleiju.
Þegar hann fermist þá held ég ræðu um þessa færslu.
Góða nótt.

Til ykkar sem eruð að deyja án míns frábæra bloggs þá er tölvan biluð. Hún er í viðgerð sem stendur en á meðan er ég bara heima að deyja yfir lélegri sjónvarpsdagskrá og dunda mér við að baka kökur.
Á laugardaginn bakaði ég súkkulaðiköku og það tók mig bara 3 daga að borða hana alla EIN! ;)
En jæja.. Best að spjalla við eiganda tölvunnar :)
Hils og hafið það gott í sumrinu :)

Svona er nú ljómandi notalegt að vera í Færeyjum. Sitja saman í stofunni og borða epli og vera til.
Lífið er svo sannarlega ljúft. Ef ég hefði farið til Færeyja með fjölskyldu minni fyrir tveimur árum þá hefði ég dáið úr leiðindum. Núna er þetta bara búið að vera dásamlegt og notalegt. Gaman að geta bara verið með Hirti og fjölskyldunni og ekki þurfa að hugsa um neitt annað. Finnst ég hafa fengið pásu frá heiminum í mánuð. Held það hafi bara gert mér mjög gott. En nú komum við heim á föstudaginn og það verður líka mjög fínt. Bæði betra. Vildi samt að ég gæti tekið Færeyjar með til Íslands eða Ísland með til Færeyja. Gæti alveg búið í Fríslandseyjum.
Góða nótt.

Loksins kom einkunnin, seint í gærkvöldi.
Það er ekki að spurja að því. Fékk 8 :)
jibbíjei og júbbídú :)
Sumarfrí heheheheheheheheeheheh

Ég var ekkert að stressa mig yfir að fá einkunnir úr heimaprófinu. Ekki fyrr en ég fékk email frá kennaranum sem í stóð:"þið fáið svo einkunnir úr heimapófinu á morgun eða laugardag.. ". Þarf að taka það fram að ég er búin að vera með hnút í maganum síðan í gærmorgun?!??!
Þarf kannski heldur ekkert að taka það fram að helv.. einkunin er ekki ennþá komin.
Sem sárabætur át ég yfir mig af pizzu í kvöld og drakk of mikið jolly.
Til fróðleiks er Jolly "kók" Færeyinga. Sunneva sagði mér að Færeyjar væru eitt af fáum(ef ekki bara eina ) löndum þar sem kók er á markaði en er ekki ríkjandi. Hér drekka allir bara sitt Jolly. Enda er það miklu betra en kók.
Jæja kominn tími til að kíkja aftur á póstinn ....

Hvað segiði.. eigum við að fara að keypa kók? Hef sjaldan hugsað eins oft til hans og síðan ég kom hingað, enda svona áminningar útum allt. Eigið góðan dag og gleðilegt sumar :)

Mjóir vegir...
Í dag fórum við í bíltúr um eyna. Matthías Hjörtur varð reyndar eftir heima ásamt ömmu sinni og Patreki. Hann er því miður ekkert svo skemmtilegur í bíl, blessaður ljúfurinn.
En við hin (Björgvin, Guðjón, Sigrún og Rut) ókum til Súmba. Súmba er syðsti bærinn á Suðurey og þar með syðsti bærinn í Færeyjum.
Á leiðinni sáum við líka aðra bæi. En í Færeyjum er allt fullt af litlum sætum bæjum/þorpum. Við stoppuðum hjá Vágum og skoðuðum magnað brim. Svo keyrðum við gamlan veg yfir fjall. Vegurinn var hálf-breiður og MJÖG bratt niður. Ég lifði það þó af með því að halda mér fast í öryggisbeltið og anda djúpt í beygjum.
Merkilegt þykir mér að í Færeyjum (amk Suðurey) virðist ekki skipta máli hversu lítill bærinn er, allir státa þeir af svaka fínum gervigrasvöllum.
Með færslunni set ég mynd af Súmba (nokkur hús) og glæsilega gervigrasvellinum þeirra. Séð ofan af fjallinu.
En ég hef líka sagt frá því áður að hér rölta kindur útum allt. Einn maður sagði mér að hér væru kindurnar álíka heilagar og beljur á Indlandi.
Rétt við Vága fórum við og skoðuðum rosalega vík/brimgarð/strönd (veit ekki hvað svona kallast). Þetta er líka gamall lendingarstaður fyrir báta, það er enná steypt renna sem liggur niður í sjó. Hverngi hægt var að komast þarna á árabátum skil ég alls ekki en þetta var allt saman óskaplega fallegt.
Hils...
ps myndadótið í blogger er eitthvað bilað svo það koma bara linkar á myndirnar ;)

Hvernig má það vera að hafragrauturinn hér og rúsínurnar eru allt öðruvísi á bragðið en heima?

Fyrsta fréttin í útvarpinu áðan var að vatnið í Tvöroyri væri sérlega eitrað. Heilbrigðiseftirlitið gerði víst athugasemt við þetta í nóvember og bað um að ráðin yrði bót á þessu. Enn hefur víst ekkert verið gert í málunum.
Mælst er til þess að fólk sjóði allt vatn áður en þess er neytt.
Við mæðgin erum búin að drekka þetta vatn með bestu lyst síðan við komum eða í eina viku!!! Ég er sem sagt búin að vera að eitra fyrir saklausu barninu. Ég er einmitt búin að vera að dásama þettga íííískalda, ljómandi góða vatn.
Hér eftir fær Hjörtur bara soðið vatn. Ég mun hins vegar halda áfram að drekka skítuga vatnið, amk þangað til ég kenni mér meins.
Einhvern tíma í kringum 1987 varð ógurlegt mál á Ísafirði því vatnið var svo skítugt að allir áttu að sjóða það áður en það yrði drukkið.
Þá var ég búin að drekka það í mörgn ár... Hef þess vegna trú á því að maginn minn sé öllu vanur.
Jæja Þórshöfn í fyrramálið, þarf að vakna kl 6.
Góða nótt.

Við og Færeyjar

Ég held að að vera í Færeyjum sé svolítið eins og að vera útlendingur á Íslandi. Allir eru svo litlir og skrýtnir og tala lítið skrýtið mál. Svo er það veðrið.... jimundur! Veðrið hér er MUN dyntóttara en veðrið á Íslandi. Í morgun fór ég í göngutúr, þá var smá snjómugga en bjart yfir og allt hvítt. Í hádeginu setti ég Matthías Hjört útí vagn og þá var sól og rok en ennþá snjór yfir öllu. Smástund síðar var komið él. Um 3leytið fórum við mamma í búð. Ég þorði ekki að keyra ein vegna þess að það var hálka og við á sumardekkjum. En viti menn! Þegar við komum út var allt orðið autt og sól úti!!!
Núna er rok og snjókoma.
Maðurinn sem ber út póstinn reyndi að tala við mig í morgun. Ég varð voða feimin en náði samt að stynja út úr mér "hej" svo fór ég bara í panik. Skildi svo að hann var að tala um veðrið. Þá tókst mér að segja "líka á Íslandi".

Annars er ég búin að skemmta mér við að lesa þetta.
Ótrúlega fyndið að lesa sápuóperu.

Brooke játar fyrir Deacon að hún beri sterkar tilfinningar til hans en geti ekki verið með honum því hann sé tengdasonur hennar. Zende, kjörsonur Kristin, kynnist afa sínum, Eric Forrester.

Sally reynir að fleka Massimo og tekur sporið við lagið „Mustang Sally“ en hann stenst freistinguna. Stephanie kemur Massimo til hjálpar og þau kyssast. Stephanie segir Eric að hún hafi farið á skrifstofu Massimos því hún hafi verið afbrýðisöm út í Sally. Stephanie og Massimo kyssast aftur. Ridge kemur að þeim en gerir þeim lífið ekki mjög leitt.

Thorne eltir konu um götur Portofino. Honum þykir hún óþægilega lík Macy en hún er dáin. Hann eltir hana að vita og hún segist vera Macy. Hún sé ekki dáin heldur hafi hún verið í felum á Ítalíu. Hún hafi ekki dáið í bílslysinu. Faðir hennar hafi bjargað henni, farið með hana til Ítalíu og hjálpað henni að ná bata. Þarna hafi hún hafið nýtt líf í friði, fjarri Thorne og Forrester-fólkinu. Hún hafi átt í ástarsambandi við stjórnsaman Ítala, Lorenzo. Hann eigi lítið veitingahús þar sem hún hafi sungið fyrir gestina. Það kemur mjög flatt upp á alla að Macy skuli enn vera á lífi.

ok nú skal ég hætta... þetta er bara svoooo sniðugt!

Heils frá Færeyjum.

Jahá!
Þá erum við mæðgin bara lögst í ferðalög og komin í faðm fjölskyldunnar í Færeyjum! Alveg hreint magnað! Það er alveg eins og við séum útí sveit á Íslandi en samt alls ekki.
Um leið og maður les eitthvað eða fólk segir eitthvað þá verður maður eins og álfur út á hól. Allir líta út eins og íslendingar en tala eins og... jah Færeyingar ;)
Hér eru göturnar svo mjóar að það er varla hægt að mæta barnavagni, hvað þá bíl! Fórum niðrí bæ áðan. Það er tæplega 20 mín labb m.a. niður mjög bratta brekku. Í brekkunni var ekki gangstétt heldur malkbikaður kindastígur meðfram einhvers konar læk/á.
Svo eru næstum því engar gangstéttir. Hjartað í mér hoppar í hvert skipti sem ég heyri í bíl, vona að fólk hér keyri almennt varlega.
Annars er þetta allt voða notalegt. Ekkert nema brekkur og kindur og rólegheit. Við sváfum vel og nú sefur Hjörtur eins og steinn úti með kindunum. Vona að þær reyni ekki að eta vagninn.
Hitti Sunnevu í smástund í gær, rétt áður en við yfirgáfum Þórshöfn. Það var gaman. Stefni á að kíkja aftur til hennar síðar.
Ég efast ekkert um að hér verði mjög notalegt að vera.